LEZINGEN :

 

1. Lezing gegeven door John in Parijs op zaterdag 3 maart 2001:

John arriveerde direct vanuit Duitsland waar The Rubettes een TV-optreden hadden gedaan.

Alan zette hem af in zijn prive vliegtuig op vliegveld Coulommiers in een voorstad van Parijs.

John werd om 12.30 verwacht maar zijn vlucht had vertraging door dichte mist in Duitsland.

Rond 14.30 kwamen de eerste bezoekers binnen.

Wij gaven hen wat thee te drinken en ik praatte wat met hen om hen beter te leren kennen.

De meeste van de mensen hadden al via email contact met mij gehad, dus hun voornamen kende ik al.

John kwam om 15.30 in de tempel aan. Pfff! Het belangrijkste was dat hij hier ongedeerd was gearriveerd!

Hij nam enkel de tijd om zijn persoonlijke spullen op zijn kamer te zetten, zich om te kleden.... en hij was klaar!

Hij gaf een lezing over reincarnatie. Het zou een uur duren, het werden er twee.

Het was fascinerend! John maakte ons regelmatig aan het lachen!  Hij weet wel hoe hij een lezing levendig moet krijgen!!!

Hij vertelde verschillende verhalen, die zelfs voor mensen die volledig onbekend zijn met de Vedische geschriften gemakkelijk te begrijpen waren.

Iedereen had een geweldige tijd !

Tot slot gaf de tempel ons een gezamenlijk diner. John praatte met de gasten.

Er heerste een warme atmosfeer.

 

John gaf een lezing gebaseerd op een tekst uit het Srimad-Bhagavatam over de uiterlijke en de innerlijke aanwezigheid van Krishna. De uiterlijke aanwezigheid van Krishna kunnen we ervaren door de vegetatie, de bergen.... Dit alles is Krishna. De innerlijke aanwezigheid van Krishna ervaren we binnen onze ziel.

 

John deelde de lezing op in drie delen :

Hij heeft steeds genoeg verhalen te vertellen. Ik geniet er echt van!

Door middel van een experiment toonde hij het belang aan van de krachten van mantra's en van het bewuste. Het was ongelooflijk!!!!! Hij vroeg een toegewijde op te staan. John vroeg hem zijn armen horizontaal te spreiden en weerstand te bieden aan John's tegendruk. John kon de armen naar beneden duwen, maar met moeite. Toen begon John het experiment opnieuw.

Hij vroeg de toegewijde opnieuw zijn armen horizontaal te spreiden en fluisterde enkele woorden in het oor van een andere man. John raakte daarna de armen van de toegewijde licht met zijn vingers aan en de arme man kon geen enkele weerstand bieden... John legde uit dat hij enkele negatieve woorden in het oor van die ander had gefluisterd, waardoor de toegewijde al zijn mogelijkheden weerstand te bieden verloren had. Dit alles was om aan te tonen welke invloed mensen om ons heen op ons zelf hebben en op onze mogelijkheid dingen te doen of niet te doen! Daarom moeten we steeds de Maha Mantra zingen om ons te reinigen, ons te beschermen en om ons kracht te geven.

 

John arriveerde in de tempel. Hij nam de tijd de godsbeelden te bekijken en toen begon de arati. Hij leidde de arati vol enthousiasme.

De lezing begon. Hij groette de mensen die hij al kende en vroeg de namen van de aanwezigen die hij nog niet kende.

Hij legde uit dat geloof in God niet vermoeiend is en dat we niet moesten denken dat leven volgens de regels en het zingen van de mantra's vervelend is.

Toen las John voor uit de Bhagavad-Gîta, hoofdstuk 10 , tekst 40 met als titel "De overvloed van het absolute".

Hij legde uit dat Krishna verschillende verschijningsvormen heeft: Rama, Buddha, Shyam (letterlijk: grijs-blauw, de kleur van een donderwolk), Shyama sundara. Het zijn alle verschillende kwaliteiten van Krishna.

Toen vertelde hij een verhaal uit de Venu-Gîta, geschreven door zijn spirituele leraar Siva Rama Swami. Hij vertelde dat zolang Krishna niet in de stal was geweest om zijn koeien aan te raken of met ze te praten ze geen melk gaven noch hun kalveren voedden. Krishna kende al hun namen, zelfs al waren het er honderd! De koeien hadden verschillende kleuren (wit, bruin, zwart) en hun hoofden hadden verschillende vormen. Sommige hoofden hadden zelfs de vorm van een mrdanga! Hun hoorns hadden ook verschillende vormen: gebogen, gekronkeld, recht. Maar als een koe er niet was riep Krishna haar bij haar naam en de koe kwam terug!

Op moment ving John aan een koe te imiteren !!!!!!! Het was zo grappig !!!!!!

John vertelde ook dat als Yasoda, Krishna's moeder, haar zoon 's morgens wakker wilde maken, Krishna deed alsof hij moe was zoals een normaal kind, opdat zijn moeder voor hem kon zorgen als een normale moeder. Krishna was echter nooit moe, ook niet als hij 's avonds met de Gopi's (koeienherderinnen) had gedanst, omdat hij God zelf is!.

Krishna heeft ouders, een vader en een moeder, in de spirituele wereld waar geen verleden en geen toekomst is. Zijn ouders werden dus niet eerder dan Krishna geboren, zij leven tegelijkertijd met hem.

Tenslotte las John twee eigen gedichten voor, geïnspireerd op de Venu-Gîta . Het tweede gedicht had de dans van Krishna als onderwerp. John las het met ritme, het was geweldig !

 

 

     6. Lezing door John in Londen op 29 oktober 2002:

    John gaf een lezing over demonen.

Als iemand in Krishnabewustzijn leeft, zal de geest vredig zijn.

De geest is alleen tevreden als hij gevoed wordt met zang.

Bevrediging van de zinnen op een materialistische manier of met materialistische middelen is geen lang effect beschoren. Als we echter de Maha Mantra zingen zal de geest groeien in Krishnabewustzijn, onze geest zal bevrijd worden van demonen. Als iemand zich bewust wordt van Krishna zal de geest vredig worden en dan kan dit bewustzijn zich verder ontplooien. 

Net zoals we ons lichaam voeden, zo zullen we ook onze geest moeten voeden. Luisteren naar verhalen over het leven van Krishna alsook het zingen van de mantra  is hierbij erg belangrijk.

Sarasvati vertelde, dat als men zich eenmaal bewust wordt van Krishna, men al snel de smaak te pakken zal krijgen. De geest heeft de neiging ons kwaad te willen doen: Krishnabewustzijn neutraliseert niet alleen het gif der zinnen, ook stimuleert het de geest een dienaar van de ziel te zijn. Dit kan bereikt worden door Bhakti-yoga, de yoga van de toegewijde dienst: luisteren, zingen, eten, ja zelfs het hebben van seks met als doel het verwekken van Godsbewuste kinderen...

Toen vertelde Jayadeva ons over demonen; hij las Canto 10 uit het Srimad Bhagavatam. Hij vertelde over een rista demon, Kamsa, die een hoop van zijn duivelse vrienden erop uit stuurde om Krishna, in die tijd nog een kind, te zoeken en te doden. Een van hen, Haristasura, nam de vorm aan van een gigantische stier en trok zo met luid geraas het koeherdersdorp Vrindavan binnen. De aarde beefde! Zowel mens als dier verbleekte van angst bij de aanblik van deze geweldenaar. Iedereen vluchtte naar Govinda voor hulp. Toen de Heer de stier zag, zei hij: “Weest niet bang!” Krishna sprak tegen de stier: “Jij dwaas, wat denk je dat je doet?! De dieren zo bang maken?! Ik zal je straffen!”.

Krishna begon om zich heen te slaan, terwijl de stier woedend in de aanval ging. Als een donderbal kwam Haristasura aanstormen. Krishna smeet het beest meters de lucht in! Maar het ego van de stier was te groot om in te zien dat verder vechten zinloos was. Op nieuw viel het beest aan. Krishna smeet de stier tegen de grond en trok een van zijn hoorn uit zijn kop. Hiermee doorboorde Hij het beest, waarna het dood bleef liggen. Het was groot feest voor de gopi’s (koeherders), de dorpelingen en Krishna en zijn broer Balaram.

Verzen, die op dit verhaal volgen, vertellen over het ontstaan van Radhakunda, een schitterend meer in het centrum van Vrindavan dat wordt beschouwd als het middelpunt van spirituele activiteiten. Hier te baden of te mediteren wordt door toegewijden beschouwd als een eenmalige ervaring.

Haristurasura was weliswaar een demon, maar hij verscheen in de gedaante van een stier en moet dus, evenals de koe, gezien worden als een heilig en dus beschermd dier. Krishna heeft door de demon te doden een grote zonde begaan, hoewel Hij zonder zonde is. Volgens de gopi’s moest Krishna nu alle Heilige plaatsen bezoeken, van de top tot de bodem van het universum, om overal boete te doen en hierdoor van Zijn zonde bevrijd te worden. “Waarom zou ik de Heilige plaatsen moeten bezoeken?”, vroeg Krishna, “Dit is het water van de Ganges-Bhogavati waarin ik een bad neem. Hier komen alle Heilige plaatsen bijeen”. Heer Krishna nam hier een bad om zichzelf te reinigen. De gopi’s zagen het echter niet zoals Krishna het beschreef. Met hun handen maakten zij een vijver. Toen deze klaar was zeiden ze tegen Krishna: “Neem hier geen bad, vanwege de ernstige zonde die U begaan heeft!”. Toen zei Krishna: “Ik maak mijn eigen vijver!” Plotseling verscheen uit het niets Krishna’s vijver, die Shamakunda genoemd was. “Iedereen die hier een bad neemt”, zei Krishna, “zal mij zeer lief zijn”. Zo was het dat Radhakunda ontstond. Toegewijden komen hier graag om te mediteren.

Wij proberen Krishna te dienen door te zingen en nederig te zijn. Door onze zang vinden wij een toevlucht in Krishna en ontvangen wij de liefde van de Heer. Door Hem te volgen raken we terug van het pad der onwetendheid, maar eerst zullen we de innerlijke strijd in ons hart moeten uitvechten voordat we blij kunnen zijn: Krishna is aantrekkelijk. Zingen, liefhebben, leren, de natuur van de ziel kennen, de gedachte achter de schepping kennen.... Of  je nu Moslim of Christen bent: het zijn verschillende wegen naar hetzelfde doel! Om dit doel te bereiken hoef je enkel te zingen:

Hare Krishna, Hare Krishna, Krishna Krishna, Hare hare
Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare

 Zelfs als je je leven verder invulling geeft als Moslim of als Christen, bedenk dat wij allen kinderen van God zijn. Voeg alleen de Mantra aan je leven toe. In de Veda’s zijn duizenden Mantra’s te vinden waaruit je kunt kiezen. De juiste Mantra voor het tijdperk waarin wij leven, aldus Sri Caintanya Mahaprabhu,  is de Maha Mantra. De ware identiteit kan alleen geopenbaard worden door te zingen: Hare Krishna, Hare Krishna, Krishna Krishna, Hare Hare, Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama, Hare Hare. Je gedachten veranderen blijft moeilijk, maar je leven zal een geheel andere wending nemen.

 

 

7. Lezing gegeven door John in Parijs op 26 februari 2003:

16h: We arriveren. 

We heetten alle aanwezigen welkom. De onderwerpen van de lezing hadden alles te maken met voorgaande levens. John bedankte de aanwezigen dat zij hierheen gekomen waren om naar hem te luisteren. De lezing bestond uit drie gedeelten: mensen, God en reïncarnatie. Hierna was er gelegeheid tot het stellen van vragen en vertelde John over zijn eigen ervaringen.

1/Mensen: Welke huidskleur men kan hebben of welke geloofsovertuiging men heeft: er bestaat slechts een menselijk ras. Wij leven met zijn allen op deze planeet, die, aldus ook St. Exupéry, niet ons bezit is, maar die ons slechts in bruikleen is gegeven.

2/ God : Welke naam wij ook geven aan onze eigen God: Jehovah, Buddha, Allah, Rama, Krishna... Er bestaat slechts een God voor ons allen. 

3/ Voorgaande levens: deze kunnen verschillende vormen hebben gehad. Reïncarnatie kan plaatsvinden in een plantaardige, een dierlijke of een menselijke vorm. Het ligt er maar aan welk bewustzijn we hebben op het moment dat we komen te overlijden. Hierin onderscheiden we 10 graden. Degene die bewustzijnsniveau 10 heeft bereikt reïncarneert op een hogere planeet. (Er bestaan 7 planeten, van welke de aarde de middelste is). Wie een slecht bewustzijn heeft reïncarneert in een lagere levensvorm of als mens met hetzelfde bewustzijn, zolang tot hij de gemaakte fouten begrijpt en zijn bewustzijn kan groeien. Tussen twee incarnaties in kan men geest worden. Dit is in ieder geval zo bij zelfmoordenaars. Zij worden gedwongen te dolen gedurende de tijd dat zij normaliter zouden hebben geleefd. Gedurende deze periode zullen het lijden en de frustratie die zij hadden op het moment van het verlaten van het lichaam hen vergezellen. Het is echter mogelijk in contact te treden met zo'n ziel en hem te begeleiden. Kinderen kunnen gemakkelijker contact leggen omdat hun geest nog zuiver is.

Er bestaan fysieke en genetische overeenkomsten tussen ouders en hun kinderen. Dit komt, aldus de Vedische geschriften, doordat een ziel die gaat incarneren op zoek gaat naar deze overeenkomsten. De fysieke en psychologische kenmerken van een persoon worden verder gevormd door het karma van de ziel en het bewustzijn dat men had op het moment dat men zijn vorige lichaam verliet. 

Als iemand komt te overlijden laat de ziel los van het stoffelijke lichaam. We kunnen dit gemakkelijk begrijpen als we kijken naar een bijna-dood-ervaring. De ziel zweeft dan boven het lichaam en ziet alles, terwijl de fysieke ogen gesloten zijn! Dit bewijst dat de ziel onsterfelijk is en leeft.

Een vraag: Is het mogelijk voorbije levens in een droom te zien?

Ja, dat is mogelijk. Regressie maakt het mogelijk terug te keren naar onze jeugd, naar onze geboorte, ons leven in de baarmoeder en zelfs verder terug om vorige levens te ontdekken. Regressie is mogelijk met behulp van ontspannende muziek en onder leiding van een therapeut of healer. De therapeut leidt zijn cliënt stukje bij beetje en neemt hem mee terug naar een vorig leven waar onopgeloste problemen zijn en helpt deze in dit leven op te lossen.

Ervaringen van regressies die John begeleid heeft: Toen Gaurangi nog een baby was moest zij steeds vreselijk huilen zo gauw zij haar ogen open deed. Regressie maakte duidelijk dat Gaurangi niet blij was dat zij weer op deze wereld geboren was. Een tweede geval verhaalde van iemand met een gat in haar hart. Door regressie kwam zij erachter dat zij tijdens de Tweede Wereldoorlog in haar hart geschoten was.

Concluderend kan gesteld worden dat John's boodschap simpel is: steek zoveel mogelijk energie in de ontwikkeling van je liefde.

We hadden twee aratis (gebedssessies) tijdens de lezing. Ook werd er samen prasadam gegeten. John sprak uitgebreid met de gasten. Er hing een warme sfeer.

 

 

8.Lezing door John in Londen op 20 juli 2003: not updated yet 

9.Lezing door John in Londen op 19 augustus 2003: not updated yet 

10.Lezing door John in Londen op 28 oktober 2003: not updated yet 

11.Lezing door  John in Londen op 30 12 03 :not updated yet 

12.Lezing gegeven door John in Londen op dinsdag 2 maart 2004:

 Durvasa Muni was aan de andere kant van de Yamuna rivier, aan de kant van Vrindavan. Hij campeerde daar met al zijn volgelingen; een paar duizend. De gopi meisjes Radharani, Visaka maakten veel producten van melk; Radharani maakte zoveel verschillende mooie producten van melk en ze droegen ze naar de andere kant van de rivier naar de plaats Pani Ghata. Overal waar ze in de rivier keken hoopten ze een plek te vinden waar het ondiep genoeg was om over te steken. Maar overal waar ze keken was de rivier erg diep, donker en snel. Dus stonden ze daar verbijstert want ze waren erg bang. Ook al omdat ze wisten dat ze Durvasa Muni beter niet kunnen negeren!  

 Dus per ongeluk, of misschien wel bij toeval, kwamen er een aantal koeherders voorbij waaronder Madhumangala, sri Dhami en natuurlijk Krsna. Ze zeiden tegen de meisjes: "O mooie dames, waarom kijken jullie zo ver over de rivier? Waarom doen jullie dat?" Krsna keek naar de melk produkten welke ze bij zich hadden en de andere jongens:  

 "Waarom kijken jullie daar naar toe dames?"

 "O, Durvasa Muni is daar; we moeten hem eten brengen. Hij is zeer wijs. Maar we hebben een probleem want we kunnen de rivier niet over steken."

 De jongens begonnen het de gopies moeilijk te maken en de draak met ze te steken omdat ze niet naar de overkant konden. Eén van hen zei: "Doe het op je eigen vertrouwen!" Ze dachten dat het pugna (eten) voor hun echtgenoten was. 

 Krsna zei toen: "Ik kan wel iets voor jullie betekenen als je dat wilt; Ik heb met jullie te doen dus ik wil wat voor jullie doen." Dus zei hij:  

 "Wat willen jullie doen?"

 HIj zei: "Dus, bij de kracht van mijn Bramacari beloftes, zal ik zorgen dat de rivier stopt met stromen en dat zich een pad zal vormen waarover jullie naar de overkant kunnen lopen."

T: Natuurlijk begonnen alle meisjes te lachen want ze weten dat Krsna..... Madhumangala - hij is een klein dik jongetje- hij kwam naar voren en zei: "Ik verdedig mijn vriend; er wordt over Hem gesproken in de Vedas! Hij is een voorbeeld van eerbaarheid" en hij zei "Ik snap niet dat jullie hierom kunnen lachen." Visakha begon alle argumenten van Madhumangala ontleden. Ze is zo geleerd! En Krsna zei:"Wees voorzichtig mijn vriend, ze is hier erg goed in!" En hij nam zijn bramaans rijgsnoer en zei: "Maar ik zweer bij de Heer...."; even keek hij behoorlijk verslagen, hij ging verder: "In ieder geval Krsna, ik laat het nu aan Jou over!" en de andere jongens, je weet wel hoe het voelt als je je opgelaten voelt, zo stonden ze daar, ze wisten absoluut niet wat ze moesten doen! Radha had medelijden met Krsna. Dus, Radharani voelt medelijden opkomen voor Hem want hij bezit haar hart; Dus zegt ze: "Alsjeblieft luister naar Krsna, luister naar wat hij heeft te zeggen!" 

 Dus hij zegt: "Ik zweer bij kracht van mijn Bramacari beloftes dat ik deze rivier laat stoppen met stromen."

 "Hoe star kun je zijn? Alles wat je heb gedaan is op je fluit spelen en ons allemaal gek gemaakt!" Ze plaagt Krsna.

 Ze denken "laat maar, we gaan niet op in zijn gelofte; we wachten wel tot de zomer en de droogte"

 Dus ze beginnen allemaal weer te lachen. Radharani zegt; "alsjeblieft, laten we het proberen!"Dus zegt ze "O lieve Yamuna, met je water zo diep en zo heilig, Krsna zegt dat hij ons kan helpen om aan de overkant te komen zodat we Durvasa Muni van dienst kunnen zijn, en alsjeblieft....."

 Op dit moment kijkt Krsna naar haar ze ziet er zo mooi uit, ze bidt; Krsna denkt: "Dit is zo'n mooi persoon!" en z'n hart gaat tekeer terwijl zij dit gebed uitspreekt.  "En het zou mij zeer verheugen als u Krsna helpt met zijn gelofte, als het waar is dan, alstublieft...." 

 En toen opeens, de rivier stopt, het water scheidt zich en er is een zanderige doorgang onder kuilen, zonder stenen, helemaal tot aan de andere kant. Iedereen is compleet verwonderd. 

 En ze staken de rivier over, ze gaven Durvasa Muni zijn eten; en natuurlijk zegende Durvasa Muni Radharani voor het eten dat ze maakte, dat niemand ziek wordt, niet zou mislukken en zo....

 Dus ik stel voor dat ik iets uit een boek voorlees, is dat OK?

 Wat ik toen gedaan heb, ik heb er muziek aan toegevoegd, dat geeft een wat prettiger gevoel van tijdverdrijf. (Jayadeva kan de juiste bladzijde niet vinden) Ik kan het niet vinden. Alsjeblieft laat me het vinden want ik sta nu compleet voor gek!...Ja!

 OK, als er woorden in voorkomen waarvan ik denk dat jullie ze niet kennen, dan laat ik dat weten, goed?

 Boek waaruit gelezen wordt: Mystic Poetry - geschreven door John Richardson; pagina 42 tot 46.

 

 

                                      

 

 tintelen : borrelen

verguizing : als iemand je zwart maakt.

 

 Zo, dit zijn leuke tijdverdrijven. Alle bezigheden van Krisna, of Hij nu ondeugend was of in een goeie bui, ze zijn zo leuk....Krsna is de beste!

 Weet je, er is een geweldig tijdverdrijf:

 Op een dag, Nandana Majaraj nam baby Krnsa mee uit, omdat hij er niet tegen kon dat hij bij Hem vandaan was.

 Weet je, aan het begin van de dag als Krsna naar de koeien in het veld gaat, moeder Yasoda valt flauw en Nandana Maharaj valt en moeten naar huis gebracht worden om opgeplapt te worden omdat ze zo gewond waren. In die tijd was Nandana Maharaj een koeherder. Hij ging op stap met de koeien. Dus Nandana Maharaj besloot op een dag 'ik neem Krsna met me mee'. Hij kon het niet verdragen dat hij de hele dag zonder Hem moest; dus op een dag nam hij Hem mee en droeg Hem op zijn arm; en Krsna had een ondeugend plannetje!  

 Hij wilde bij Radharani blijven dus zorgde hij dat er storm kwam. Zo erg, dat de bomen bijna omver bogen; en Nandana Maharaj was bang voor de veiligheid van Krsna dus bad hij tot devi om te verschijnen; Laksmi verscheen en hij zei: "Neem alsjeblieft mijn zoon mee. Ik moet naar de koeien maar ik ben zo bang voor Zijn veiligheid, wil je Hem naar huis brengen?" Laksmi zei: "Ja natuurlijk!" 

 Ze boog voor baby Krnsa toen plotseling een ontkiemend licht verscheen. Het is erg mooi en dan veranderd Laksmi in Radharani. Dat is ze natuurlijk. En Krsna veranderd in Kishora. Nu waren Kishora en Kishori samen. Toen verscheen er een Bramha en hij zei: "mijn beste srimarti, mij beste Krsna; het is zo fijn om jullie samen te zien; mijn leven is erg succesvol, maar ik denk dat het een goed idee is als ik jullie trouw. Anders hebben mensen misschien een verkeerd idee van hoe jullie zijn." dus hij vroeg:" Gaan jullie daar mee accoord?"  

 Radha en Krsna stemden toe. Ze waren erg jong. Ik denk dat Kishora en Kishori ongeveer 11 en 13 jaar waren. Ze waren er vroeg bij. Ze waren nog tieners. Er staat een mooie beschrijving in de Gîta hierover. De Brahma voltrok de huwelijksplechtigheid en dieren kwamen er naar kijken. De herten offerden hun ogen omdat ze niets anders te offeren hadden. Er kwamen nog meer verschillende dieren en ze offerden allemaal verschillende dingen. De devas kwamen ook. Toen dansden ze een prachtige dans in een prieeltje en ze dwaalden van de ene plek naar de andere. Radharani maakte voor Krsna een huwelijksfeest. en toen, na afloop, toen ze weer naar het prieeltje gingen om te dansen en nog meer plezier te maken, veranderde Krsna zichzelf weer in een baby.

 Radharani was nogal ontdaan dat Krsna nu een baby was....en toen kwam er een stem vanuit de lucht: "Maak je geen zorgen, over een tijdje zullen jullie weer bij elkaar kunnen zijn."

 Toen droeg ze Baby Krsna naar zijn huis en gaf hem aan moeder Yasoda en stopte Hem in bed. Daarna ging ze naar haar eigen huis en veranderde in de vorm van Radharani en viel in slaap. Zo eindigd het.

     Maar ik heb zulke romantische muziek voor deze! O! Ik moet het een keer voor jullie spelen! En het komt er echt uit, weet je. De muziek geeft een andere demensie aan iets. Maar natuurlijk,  zuivere toegewijden als jullie hebben dat niet nodig, jullie hebben de muziek in je hart.  

For more information , click on the title : CD : Mystic Poetry  (  2001)

 Ik wil deze graag aan jullie voorlezen als je het niet erg vindt. De tekening is trouwens compleet orgineel.

 

 Boek waaruit gelezen wordt: Mystic Poetry - geschreven door John Richardson; pagina 90 tot 95.

 

 cataka vogel: de vogels in Vrindavan spreken Krsna catak.

 Dit is zo'n leuke bezigheid. Ik moet deze muziek ook een keer voor jullie spelen, het is veel leuker!

maar goed, ik zal jullie niet vervelen.

Hebben jullie venu-Gitâ gelezen? Hebben jullie het? Het is echt de moeite waard om het te lezen! Het is zo aangenaam weet je.

Er staan ook leuke dingen in over Caitanya en Heer Jagannatha.

 Toen Krsna en Balarama dansten was dit zo verbazingwekkend! De toegewijden maakten ruimte vrij om te dansen en Krsna en Balarama begonnen te dansen; de dans was zo wonderlijk, dat iedereen volkomen verbouwereerd was. de koeherders konden niet geloven hoe mooi het was, want er waren een paar goed getalenteerde dansers onder hen. 

 En op een bepaald moment was Balarama buiten aan het vliegen. Je weet hoe ze car-wheels kunnen doen. Ze zetten één hand neer en en draaien dan zo. Hij draaide in het rond buiten Krsna en toen Krsna niet keek, nam hij de schemer van Krsna's voeten! (lachen) Krsna's fluit speelde uit zichzelf, deze speelde zonder Krsna! Krsna zei tegen Balarama "Jij bent de beste" en Balarama zei "Nee, jij bent de beste!" en op het laatst was hij zo trots dat hij tegen de koeherders riep: "Wat vinden jullie ervan?" (lachen)

 "Denk je dat jullie het beter kunnen?" en iedereen antwoorde: 'Nee, nee! Krsna, Balarama ki jai!" en ze begonnen allerlei matra's te zingen terwijl er werd gedanst: ah ah ah i ati ha; ah ah ah ati o; dum dum ni na ninam nam...; allemaal verschillende mantra's; ik denk niet dat ze het zo uitspraken maar.... ik denk het niet.

 Maar goed, op het laatst stond Krsna zich een beetje uit te sloven; hij prees Balarama en die zei toen: "Nee jij bent de beste". Ze stonden elkaar te prijzen. "is er iemand die het beter kan doen; zingen en dansen beter dan dit?"Iedereen bleef stil. Sri Dhama wilde Krsna te pakken nemen. Je weet dat men zegt dat trots voor een gedachte komt? Het is vreselijk als je erg trots bent en iemand pakt je daarmee, haalt je naar beneden. Natuurlijk gebeurd dat niet met jullie, het is mij gebeurd! Sri Dhama - Radharani's broer- zei:" Denk je dat het verdedigbaar is dat je zo praat? Normaal  tonen wij respect voor onze Guru; Ik weet dat je een Guru hebt en ik weet dat je respect krijgt van je Guru  omdat die Guru mijn zus is. Je hebt geheime afspraakjes met haar en je hebt haar leren dansen! En Krsna doet zijn kunstjes! Hij gaat helemaal uit zijn dak! Denk je dat je je zo maar kan laten prijzen terwijl je zelfs zegt wie je Guru is? Breng je handen naar je hoofd als je het met me eens bent; als ik ongelijk heb!" en hij werd erg stil. Krsna laat zijn hoofd hangen en dat doet zomaar, maar omdat hij eigenlijk aan Radharani denkt en hoe geweldig zij is! En dan brengt hij zijn handen naar zijn hoofd en begint nederig te bidden. En iedereen riep: "Jay!" arme Krsna! 

 

    Ik hou van Madhumangala; hij houdt van lekker eten! Hij heeft nog wat prasadam en hij is erg trots. En Balarama vraagt: "hé joh, wat heb je daar in je handen?" "Ik heb de prasadam voor de zoon van God welke de ware van alle hoge brahmans is, je weet wel!" Natuurlijk weten ze dat hij erg inhalig is, dus Balamara grist het weg en gooit het naar Krsna en Krsna gooit het naar iemand anders; hij wordt knettergek. Dus Madhumangala zit achter Krsna aan en de prasadam wordt van de een naar de ander gegooid. Hij is zo geweldig. Hij houdt zoveel van Krsna. Jayadeva laat zijn boek  Venu-Gita  rond gaan; "dit is een mooi plaatje, hier deze. Vindt je dat geen mooi plaatje?"    

                                             

 13.Lezing gegeven door John in Londen op dinsdag 20 juli 2004:not updated yet 

14.Lezing gegeven door John in Londen op dinsdag 17 augustus 2004:not updated yet

15.Lezing gegeven door John in Londen op dinsdag 24 augustus 2004:

Wat weet je van Krsna? Vertel me een beetje van wat je weet. Krsna accepteert een ondergeschikte positie van zijn toegewijden. En het doet ons een groot plezier. Wat weet of vind je van Krsna? Krsna is een geweldig persoon. Hij is goed voor jou. 

Het gaat erom dat Krsna zo is; Dankzij Prabhupada's barmhartigheid, zijn we in staat om God als een persoon te zien iets wat we daarvoor nooit begrepen, we hebben nooit kunnen begrijpen wie God was! Nu kunnen we een persoonlijke relatie met Hem hebben op een hele intieme manier! 

Hij is het aller aantrekkelijkst. Welk deel van Zijn schoonheid is het aantrekkelijkst? Dat is moeilijk te zeggen. Als je de beeltenissen ziet, die zijn geweldig! Hij draagt ook geweldige kleding. Iedere dag heeft hij geweldige kleding aan in de tempel. Hij draagt verschillende soorten kostuums. We zien deze kostuums; ze manifesteren zich fysiek aan ons voor onze fysieke ogen om te zien; voor iedereen om ze te zien. Dit is slechts een kleine glimp van elke dag dat Krsna iets nieuws heeft. Maar al Krsna iedere dag andere kleding, het lijkt of hij iets heeft dat hij altijd draagt ondanks dat het nieuw is: een pauwenveer, een gele dhoti, hij heeft altijd een fluit bij zich, prachtige kostuums en hij heeft een koeienhoorn. Welke kleur hebben Krsna's voeten? Roze. Hij heeft veel mooie markeringen op Zijn voeten. Op zijn buik heeft Hij een lotus vorm. Alles aan hem is aantrekkelijk. Hij bekoort iedereen. 

Ik denk dat de manier waarop Krsna het meest aantrekkelijk is....soms hebben we het niet gelijk in de gaten. Het ligt aan hoe de personen zijn. Zijn naam en Hijzelf zijn niet anders! Dus als je Krsna's naam chant, kom je in contact met Krsna persoonlijk, binnenin een erg diep niveau. Of op welke niveau je chant is het niveau dat Krsna beantwoord aan jou. Dus de Maha Mantra moet iedere dag gechant worden. We hebben vertrouwen in Krsna. Wat moeten we leren? We moeten over Hem leren; waar Hij van houdt; wat Hij graag doet. Hoe Hij het liefst speelt en hoe Hij het liefst bemind; welke dingen hij graag eet, dat soort dingen...want je hebt dit fijne vertrouwen en het vertrouwen veranderd op een of ander manier in bekoorlijkheid. We moeten die bekoorlijkheid aanwakkeren. Vertrouwen is niet genoeg om ons terug te krijgen naar de spirituele wereld. Vergeet niet dat als je niet terug wil naar de spirituele wereld maar gewoon Krsna leuk wilt vinden, is dat  prima! Maar voor de meesten van ons, wij realiseren ons dat deze plek eigenlijk een plek van lijden is. Het is een vreselijke plek. We zeggen vaak: "Dat is prima, ik ga lekker!" Misschien heb je nog wat goed karma; als je een hart hebt en je kijkt rond, zie je dat iedereen lijdt; dus iedereen lijdt maar wat rond. Dus hoe kunnen we gelukkig zijn? Hoe kunnen we zeggen dat het hier een fijne plek is als iedereen lijdt? Daaruit kunnen we afleiden dat  dit een plek van lijden is. Dit een plek vol vergissingen; geboorte is pijnlijk; je oude dag is pijnlijk; ziekte, dood. Dat zijn geen prettige dingen! En ze zouden ons niet moeten overkomen. We hebben dit misschien al miljoenen keren gehoord, maar het is een feit dat als het ons goed gaat, we deze dingen vergeten. "Oh, met mij gaat het goed! Ik heb een vriendin, ik heb een huis, ik heb een auto..., heb genoeg geld op de bank! Ik zie de toekomst rooskleurig tegemoet. Waar zal ik me druk over maken? Het is een goeie plek!" Maar eigenlijk is het helemaal geen goeie plek!  Tenzij en totdat deze plek en al de dingen in het aan Krsna worden gegeven, in God's dienst. Het zal een plek zijn waar mensen zullen blijven argumenteren, ongelukkig zijn, pech hebben, misleidt worden, lui zijn en ruzie maken.

Als jullie allemaal denken aan hoeveel vrienden jullie hebben, hoeveel echte vrienden jullie hebben....Dat is dan misschien jullie fout, dat is misschien hun fout , maar even tussen ons, de meesten van ons hebben niet meer dan een handvol vrienden! En onder hen zijn er maar weinig die een echte diepe relatie met andere mensen hebben. We hebben de gewoonte om onpersoonlijk te zijn; Ikzelf en mijn vrouw waren aan het praten, samen met wat toegewijden. Toegewijden kunnen ook onpersoonlijk zijn. Niet dat ze dat allemaal zijn, maar sommige wel. We denken dat het voldoende is om onze rondes te doen, onze diensten te doen, preken etc. ...Maar uiteindelijk niet aardig zijn, nergens om geven of niet echt het verlangen hebben om relaties aan te gaan.

In de spirituele wereld is alles gebaseerd op relaties; Voordat Radharani en Krsna elkaar ontmoeten, vermaakten zij zich prima. Ze hadden honderden verschillende vrienden. Vrienden van haar of vrienden van de vrienden van haar. Ze maakten die plek relevant. En als Krsna met haar danst, biljoenen beminden dansen met Hem. Het is een dorpse sfeer met familie relaties. Het is niet alsof Radharani nergens vandaan komt; ze heeft een moeder en een vader! Krsna heeft ook een moeder en een vader. Ze hebben ooms en tantes, grootmoeders, huisdieren, vrienden. Iedereen heeft een relatie met ze. En wij, zoals we hier zitten, wij hebben de neiging relaties uit de weg te gaan omdat ze pijn doen! We stoppen er iets in en krijgen er niets uit. Dus het is een moeilijke situatie! We zien onszelf hier en denken "O.K. ik hou gewoon van Krsna." Maar eigenlijk wil Krsna dat je van hun houdt. Hij wil dat je van Hem houdt maar hij wil ook dat je van hun houdt! Want de mantra is: Eerst God, dan de anderen! en mijzelf als laatste. En als we dat hebben is het een erg afmattende attitude. Maar als iedereen dit doet, zal dit een erg gelukkige plek worden en je hart zal zich verheugen.Maar we moeten een strijd leveren want we zijn zowel onpersoonlijk naar Krsna als naar andere mensen. Ik zeg je, ik praat voor mezelf. Mensen zijn raar als het gaat om lief hebben of om iemand geven. Er zijn mensen die het prettig vinden; zij nemen alleen en geven nooit. Dat is alles wat we hoeven te doen: we moeten het weggeven. Soms voelt het alsof we niet voldoende in ons hart hebben. En daar zit het probleem. Ik doe mijzelf pijn, ik ben bang voor mezelf, ik doe mezelf tekort; Dus hoe kan ik dat doen? We moeten diep in de Heilige namen duiken. Als je diep in de Heilige namen duikt, begint het met het vernietigen van het valse ego in je hart. Vals ego betekent: die dingen die dit lichaam als erg uniek beschouwen, alles oppermachtig. We maken ze onze prioriteit. We zijn bezorgd en bang om ze; we denken "ik moet genoeg geld hebben, ik moet genoeg prestige hebben, moet dit, moet dat. Maar we houden erg weinig tijd over voor Krsna's namen! En het is door Krnsa's namen dat we leren wie Hij is! We lezen boeken, dat is prima! Maar boeken komen niet tot leven voor ons, totdat we ons uiteindelijk overgeven, dieper en dieper op een reguliere basis, aan de Heilige namen.          

Laatst zei iemand tegen me: "Ik chant al 30 jaar en ik heb nog nooit iets ontvangen."  Maar je moet denken, als je al 30 jaar chant op een reguliere basis en je hebt nog geen realisatie over Krsna gehad, dan is dat omdat je niet juist chant. Want er zijn verschillende manieren van chanten. Daar zijn de pure namen, en er zijn offerloze namen welke het minst zijn, zij staan in de schaduw van de pure namen; en er zijn de offensieve namen. Dus als we chanten maar we zijn niet voldoende aandachtig, als we chanten en we zijn onaardig tegen anderen, als we chanten maar we houden ons niet aan de reguliere principes, dat noemen we offensief chanten. Het chanten doet helemaal niets. We draaien de contactsleutel om maar er is geen benzine. We hebben geen nectar in de machine gestopt. Dus het verlangen om voor anderen te zorgen, om van anderen te houden, om te eren, om altijd een toegewijde associatie te hebben, om onszelf nederig te voelen, dat zijn moeilijke dingen. Ik kan het zeker niet. Maar ik heb hoop dat ik het tenminste een dag volhoud. Er is dus een wil in jullie allemaal welke Krsna aan ons wil beantwoorden. Dan geeft hij ons het echte contact waar we allemaal naar zoeken. Maar het is uitgekomen dat oprechtheid; en natuurlijk moet je daar een beetje gretig in zijn. Ik weet dat ik smorgens vroeg op moet staan als ik met de groep moet spelen om geld te verdienen, zelfs als ik maar twee of drie uur heb geslapen, ik spring uit bed, vergeet de tijd en moet het doen. Maar de volgende ochtend als ik moe ben en er is geen werk te doen, geen geld te verdienen en de wekker gaat af dan denk ik: "Ik ben nog zo moe, ik moet uitslapen, ik kan niet." Dan maak je zulke excuses. Dus moeten we gretig worden. Gretig voor Krsna's diensten. We moeten proberen hem in ons hart te hebben. soms moeten we ons leven achter ons laten voor iemand anders; ik kan niet verliefd zijn op Krsna tot ik Hem laat zien wat liefde doet. Je kan veel om je zoon geven....hoeveel je hem hebt gegeven...; we houden van Krsna zoveel als hijzelf. Ik denk ook aan mijn kinderen. Ik wil, ik wil liefhebben. Dat is het minste wat ik wil. en als we dat willen, rondes, lezen over Krnsa, omgaan met toegewijden, wat toegewijde diensten doen, dan zal Krnsa geven. Hij beantwoord graag. 

Hij is niet zoals mensen in de materiële wereld die maar nemen, nemen en  nemen en altijd over zichzelf praten.... maar als Krsna neemt en neemt dan is dat omdat hij als wonderbaarlijke dingen neemt. We moeten blij zijn dat Krsna neemt! We moeten erg blij zijn dat hij wil praten! Want alles aan hem is aantrekkelijk. Daarom heet hij Krsna. Krsna betekent aller aantrekkelijkst. Dus dat betekent volgens mij, ik wil niemand deprimeren maar ik dacht aan mezelf, je moet je elke dag weer aan Hem herinneren. Beter dan zeggen: "Oh, ik kan mezelf niet veranderen, zo ben ik nu eenmaal." Meestal zeggen mensen " je kunt me niet veranderen" maar alles veranderd om ons heen. Een toegewijde is constant aan het veranderen. Het enige dat constant aan hem is, is zijn verlangen de Heer te behagen. En al die andere dingen, zelfs als we alle veranderingen accepteren, verschillende dingen, verschillende diensten, om Krsna van dienst te zijn, verschillende overgaven, soms kun je ze kiezen, soms niet. Dus toegewijden accepteren altijd. En als zou ik de hele tijd op dezelfde plaats blijven, dan nog verander ik.  Hoe kan ik Krsna beter dienen dan zo? Hoe kan ik toegewijden beter beantwoorden dan zo? Hoe kan ik wat minder strijdlustig zijn? Wat minder...negatief? Meer liefdevol? Sommige toegewijden zijn bang voor de verandering, ja toch? Lekker achterover zitten? Zo werkt het niet, het is een dynamisch iets. Ik probeer niemand ten schande te maken, maar deze dingen zijn waar. Maar ik weet zeker dat er een paar dingen zijn die je kunt verbeteren. En daarom zijn we hier. Ik ben hier niet om iemand te deprimeren.  Alles wat we weten is dat de persoonlijkheid van Godheid is : Goed! Wat ga je er aan doen? Heb je vertrouwen? "ja ik heb vertrouwen" "Weet je  dat zeker?" "Ja ik heb vertrouwen" Maar je gaat niet terug naar de spirituele wereld want je hebt nog steeds angst., je hebt aanhankelijkheid, dit is lust, boosheid, hebzucht, jaloezie, illusie en al die andere zaken. Dit zijn ondergangen, je schiet er niets mee op. Krsna zegt: "Wees vrij van aanhankelijkheid, angst, boosheid dit soort dingen, lust." Zo'n persoon komt tot mij. Maar niet een hartstochtelijk persoon, een boosaardig persoon, want zij moeten in de materiele wereld blijven tot het klaar is. Deze plaats wordt gedomineerd door passie en onwetendheid. Je doet deze dingen niet in goedheid. In goedheid zijn dit onbekende dingen. Hetzelfde geldt voor de spirituele wereld waar we thuis horen. Ik noem leven een ziekte die ons van God weghoudt. Als we materialisten zijn, is het leven zeker een ziekte die ons tegenhoudt de eigenlijke stap naar de Heer te maken. Hoewel het leven, als we het gebruiken om Hem tot dienst te zijn, deze planeet en de mensen erop begrijpen, is alles van Hem. Maar allereerst Jij, het begint met jou, bent van Hem. Dan kunnen we beginnen te werken aan lust, boosheid, hebzucht, jaloezie, illusie en al die andere zaken. En als we dat doen, worden we steeds gelukkiger. Krsna zal je zo'n goede smaak geven, zorgt dat je je goed voelt en door het chanten, door de diensten door alles wat we doen om Krnsa's genade te ontvangen, krijgen we steeds meer vertrouwen. En de persoon die je bent krijgt steeds meer en meer vertrouwen tot het absoluut vertrouwen is. Ze weten, ze geloven niet zomaar, ze weten!! En hoe kan dat gebeuren? Door je aangetrokken te voelen door de wisselwerking van Krnsa's liefde. Hij kan je aanraken. Hij kan zijn lichaam laten rollen en een heerlijk briesje over je laten gaan zodat je hem kan ruiken. Je kan hem horen, natuurlijk je kan hem zien, dat is mogelijk! Dit is mogelijk. Je hoeft niet te wachten! "Als we doodgaan zullen we zien wie er gelijk had." Dat is niet hoe wij denken. Je ziet het niet als je dood gaat, je ziet het al eerder als je oprecht bent! Je ziet God al eerder en je zult God al kennen! Je hoeft niet te wachten tot je doodgaat, de Heer kan nu al aanschouwd worden. In zijn abstracte vorm zie je zijn energie gemachtigd tot het in beweging brengen van zoveel entiteiten. En in een andere vorm zie je het universum, een ongelofelijke potentie, je ziet Hem op zo ontzettend veel manieren! De Yogi's beantwoorden aan hem in een zo bijzondere manier. Degene die Hem niet willen zien maar zijn gaven willen, krijgen deze gaven; ze kunnen rondvliegen, maken hun eigen kleine planeet, doen hun eigen dingen, aanpassing van materiële energie; ze willen Hem niet zien maar ze zijn een soort van trotse mensen. En als je dan een van ze ziet met hun lange haar en hun mooie gezicht, mooie lichaam, ze doen bijzondere trucjes en wonderbaarlijke dingen bereiken je gedachten. En jij denkt: "O, dit is geweldig, hij moet haast God wel zijn. Als hij me zegt dat  hij God is, geloof ik hem!" Maar Krsna zegt "nee, dit zijn gewoon trucages." In het 6e hoofdstuk zegt Krnsa:" Van al deze Yogi's, is Danwan de beste yogi die echt van mij houdt." De anderen zijn eigenlijk beledigers die graag aan de haal gaan met de energie van God.”  

Op een dag op South End deden we een kirtan aan de kust, het was savonds laat. Er was een jongen aan het dansen en chantte de namen van Krsna erg goed. Ik zei tegen hem: “Je kan goed chanten”. Toe zei hij: “jij hebt veel liefde voor Krsna!” waarop ik zei: “Ja, dat is erg fijn!” en hij zei: “Ja, als ik Krsna heb, dan gaan we voor iets hogers dan dat!” ik vroeg: “wat dan?” hij antwoordde: “Mukti!” bevrijding. Ik zei: “vriend, vergeef me alsjeblieft, maar Krsna is de bron van bevrijding! Je bent al bevrijdt als je Hare Krsna chant!”

Sri Radharani denkt :”Oh, Krsna, wanneer zullen we elkaar ontmoeten zodat je me kunt bevrijden? Wanneer zullen we elkaar eindelijk treffen? Zodat we samen op de bank kunnen zitten? En Jij kan je rechterhand door het huis laten gaan waar we in zitten. En vanuit jouw hand komt een mysterieus wild licht. En ik ga helemaal op in bevrijding. Sri Radharani was zo intelligent.  Ze is het nooit zat om Hem te dienen, om met Hem te horen, om van hem te houden, om door Hem liefgehad te worden. In dit materiële universum, worden we deze dingen na een tijdje allemaal zat, of we worden ze niet zat maar onze lichamen raken op, kan niet meer verder! Dus als we in onze 70er 80er jaren zijn, willen we nog steeds 30 zijn zodat  we al die dingen kunnen doen die we deden toen we jong waren. Hierdoor wordt een persoon opnieuw geboren om te proberen die dingen te kunnen doen. En als ze het karma hebben, dan kunnen ze deze dingen hebben, alleen in een lager soort van leven. Genoeg sex, genoeg familie geestdrift, om maar te zeggen. Dus Sri Radharani, alle gopals, the gopis , zij vragen Krsna niet om bevrijding, niemand van hen. Er zijn nergens dienaren die zeggen: “Geef alsjeblieft bevrijding! Geef me alsjeblieft Mukti!” Daarin vergissen de yogi’s zich, heel erg. Hoewel de Brhanavadis, zij zijn niet zo afgunstig als de Mayavadhis. De Mayavadhis  denken: “Wij zijn God! Wij zijn allemaal God.” Een jongen zei: “we zijn allemaal gelinkt aan God, we zijn allemaal God.”

Ik herinner me dat mijn spirituele meester – Sivarama Swami- hij boeken verkocht op straat. Een meisje zei: “Ja, deze boeken zijn leuk, maar wij zijn God, dus waarom zouden we onszelf hiermee lastig vallen?” Hij keek naar haar en ze was nogal arrogant, toen zei hij:”Als jij God bent, waarom heb je dan een beugel nodig om je tanden recht te zetten?” (lachen) “Waarom heb je zoveel tijd nodig om naar het toilet te gaan?” of  “waarom zorg je dan niet dat je lekker ruikt als je naar het toilet bent geweest?” Zelfs God’s ontlasting is als nectar! We zouden ons gelukkig mogen prijzen als we onze handen of voeten door deze ontlasting mogen halen. Denk er over, of denk er niet over! Dat is aan jou. Maar het gaat er om dat deze mensen onwetend zijn. De Bramavadhis weten niets van Krsna. Ze zijn niet jaloers op Krsna. Krsna is niet zomaar een product van Maya. Als de  Bramavadhis geluk hebben, worden ze als insect geboren in Vrindavan, in dat leven gaan ze dood en gaan terug naar de Godheid in een redelijke vorm. Mayavadis leveren Yogi’s voor miljoenen jaren en spelen hun spel. Die yogi’s zijn goed als ze van Krsna houden. Narayanmuni is een yogi. Maar hij praat altijd over Krsna. Er zijn verschillende yogi’s. Je zou moeten zien hoe sommige onvoorstelbare trucs doen, die zijn heel bijzonder. Maar wat doet dat voor jou? Het is gewoon een afleiding. Bij een volgende geboorte “ Ja, ik word yogi.” Je moet een leraar hebben die je deze trucs kan leren. Het kan duizenden jaren duren om ze te leren. Er zit zoveel bedrog tussen. De wereld is overgelaten aan ze. Als je denkt aan je eigen vrienden. Aan je eigen familieleden zelfs, hoeveel van hen vertrouw je nu echt je leven toe? Of je portemonnee? Heel weinig! Een paar maar! Misschien  één of twee die je kunt vertrouwen. Dus wat kunnen we hier uit afleiden? Zelfs van onze vrienden? Zelfs van onze familieleden? Er zitten een behoorlijk stel bedriegers tussen. Misschien zijn we zelfde grootste bedriegers. We weten niet wie we zijn. Er zijn tijden geweest dat ik dingen heb gedaan die k niet had moeten doen. Ik heb dingen gezegd die ik niet had moeten zeggen. Maar deze dingen gaan door. De wereld zit vol bedriegers. Bedriegers en bedrog. We zouden door Krsna bedrogen moeten worden. Hij is het waard om door bedrogen te worden. Want Krsna is bedrogen in zo’n gelukkige omstandigheid!  

Toen Krsna vertrok van Vrndavan naar Dwarka waren alle bruggen en doorgangen afgesloten. Hoe kon Hij wegkomen? Hoe kon Hij de boel bedriegen? Door Krsna’s mystieke kracht en door yoga mayas  manipulatie. Radharani, ze verscheen in Dwarka als Saci Varna. Krsna is een bedrieger. Hij doet zoveel bedriegelijke dingen. Dus Krsna verliet zijn toegewijden in Vrndavan en ging in Dwarka wonen. He verliet zijn innig geliefde Radarani, al de gopals, de gopis, Zijn ouders…? Nee, hij nam ze allemaal mee!!! Ze strekten zich allen uit in deze vormen en genoten van  hun verblijf daar! Dat is leuk!! Dat is hoe Krsna bedriegt. Dat is anders dan mijn manier van bedriegen.

O.k.; een paar minuten voor we stoppen. Zijn er vragen of opmerkingen?

“Hoe vind je de tijd om te chanten?”

Zo af en toe moet ik mezelf er toe aanzetten! Dan denk ik ‘oh, ik heb geen tijd om te chanten; ik moet nog zoveel dingen doen; ik moet naar mijn studio om een bepaald muziekstuk te schrijven; ik moet dit doen; ik moet deze realisatie op papier zetten…; ronden komen eerst! Ronden moeten iedere dag gedaan worden en we moeten ons er aan overgeven. Denk niet meer aan andere dingen en doe ze gewoon. Het is moeilijk, erg moeilijk. We kunnen de gedachte niet beheersen, dat is onmogelijk. Beheersing van de wind is net zo moeilijk als beheersing van de gedachte. Krsna zei tegen Arjuna: “Het is mogelijk door los te laten”. Dus misschien kan Arjuna het. Misschien kunnen sommige toegewijden het; ik kan het niet! Dus dit is mijn gebed: “Krsna, ik kan het niet, dus alsjeblieft doe jij het voor mij! Ik ben hier en ik geef het over dus neem het van me.” En chant dan luidt als je kan. Ik bedoel, soms is het niet mogelijk; chant zo; Jayadeva chants luidt: Hare Krsna Hare Krsna Krsna Krsna Hare Hare Hare Rama Hare Rama Ram Rama Hare Hare; op deze manier is je geest iets stabieler. Weet je, het is het zelfde als iemand je aanvalt en jij zegt (schreeuwt)  “eh!” (lachen) Ik heb een verhaal voor jullie. Ik was op het strand in Spanje vorig jaar en ik zat daar mijn rondes te doen. Er kwam een man aan die Spaans sprak en ik zei “sorry, spreekt u ook Engels?” Maar hij ging door in het Spaans, dus ik dacht ‘ik wou dat Rama Shakti, een vriend van mij die Spaans spreekt, hier was. Dus ik ging door met chanten terwijl ik naar de zee keek. Er was verder niemand alleen deze man en toe hoorde ik ‘flik’ en toen ik keek zag ik dat hij een mes had!  Toen zei hij “geef het geld” en ik dacht: “wacht even, dit gebeurd mij!” Dus ik dacht na terwijl ik naar de zee bleef kijken maar hem wel in de gaten hield. Want hij stond en ik zat. Ik ging door en hij zei (schreeuwt): “Hé” Dus ik keek naar hem en hij liet het mes langs zijn keel glijden en hij zei: “Geef!” en ik zei  “Hare Krsna Hare Krsna (erg hard schreeuwend!)  waarop hij riep: “aaahhh!!!!” (erg bang) en hij rende weg…..

    .

Luister! De gedachte is zo! Het heeft altijd een mes tegen je keel en zegt: “je moet dit doen! Maak je geen zorgen om je ronden! Je heb zat tijd om lekker uit te slapen! Anders snijd ik je keel door als je op staat! Blijf nog lekker 5 uur liggen slapen! Weet je, dit soort dingen hoor je constant in je gedachten, je weet het allemaal!!! Dus wat moeten we zeggen; Jayadeva laat ons erg luidt chanten: “Hare Krsna”; daar red je het niet mee. De gedachten gaat er even van weg maar komt weer terug. Kom op! Jayadeva laat ons heel erg hard chanten: “Hare Krsna”: als we luid chanten, denkt de gedachte ‘hé, ik kan hier niets beginnen’ Als je luid chant, heeft de gedachte het erg moeilijk. Probeer het maar eens als je ergens een ruimte hebt waar je niemand tot last bent. Gewoon hardop chanten en dat ook volhouden. Je zult verbaasd zijn hoe fijn dat is. Als de gedachte het heeft opgegeven kun je stoppen…. Zo doe je dan, O.K.? Ik preek tot jullie en jullie kunnen preken tot mij, ja toch? O.K. 

Dat moet iedere dag gedaan worden, we moeten  spirituele spieren hebben net als atleten, je moet het dagelijks blijven doen! Je kan het niet af en toe eens doen…Krsna is in je leven; God is in je leven. Elk moment van de dag, hij communiceert met je. Dus kom op, geef hem wat meer! Het is zo makkelijk om te doen, nog makkelijker als je met een paar bent; als je bij elkaar komt en je chant samen, heet dat een sankirtan: complete verheerlijking van de namen van de heer. Als je het op deze manier doet, zie je snel vorderingen, er zullen dingen gebeuren!

 

Ik zing eerst, jullie vallen in:

Hare Krsna Hare Krsna Krsna Krsna;

Hare Rama, Hare Rama, Rama Rama Hare Hare…..

Hare haribol!!!!   

Nu is het tijd om Krsna te proeven door middel van het eten dat voor hem is klaar gemaakt. Dit is een andere vorm van meditatie welke je kan ervaren.

Het gebed, het zegt: mijn lieve heer, we offeren onze nederigheid voor deze prasadam ( heilig eten) omdat deze prasadam uw genade is en we weten dat dit lichaam eigenlijk een vorm van ontkenning is en de zintuigen van dit lichaam hebben een flinke agenda om ons verbonden te houden tot hun agenda wat is ik/mij/mijzelf en dat houdt ons in de materiele wereld. Daarom zijn de zintuigen moeilijk onder controle te houden, vooral de tong! Dus de tong, als deze onder bedwang kan worden gehouden, wordt een groot wapen in de strijdt teen vrijheid, waarheid, etc….; houden we hem niet onder controle dan kan hij ons verstrikken in meer verdriet en boosheid in deze wereld! En in een rechte lijn van de tong, de buik en de geslachtsdelen: die kunnen ons problemen geven. Dus door het eren van de prasadam kunnen we eigenlijk de tong onder controle houden. En andere zaken blijven dan ook onder controle…; Deze yoga, dat is een prettige manier. We kunnen allemaal eten en chanten en op deze manier worden succesvol in het leven! Dit is het proces om het nu in deze wereld te doen! De andere processen van yoga zijn nogal moeilijk, maar chanten kan iedereen. O.K. hartelijk dank, Hare Krsna allemaal!!

 

16. Namma Hatta Programma door John in Londen op Dinsdag 24 augustus 2004:

Dit boek is de Bhagavad-gita. Het zijn de Vedische geschriften. Deze zijn 5000 jaar geleden door Krishna gesproken.

Arjuna luistert naar Krishna op het slagveld van Kuruksetra.

Er is een groot broederlijk conflict tussen Dhrtatastra en de Pandu - op aansturing van koning Bharata. Arjuna vocht in het leger van de Pandy's. Hij zag echter zoveel familieleden tegenover hem staan, dat hij niet wilde vechten. Maar Krishna zei tegen hem dat het zijn plicht is om te vechten. Wanneer Arjuna zijn familie ombrengt, zullen ze door Krishna's genade bevrijd worden.

Arjuna vroeg Krishna om zich te tonen in al zijn spirituele vormen. Krishna gaf hem spirituele ogen: Krishna expandeerde in duizenden lichamen - verschillende lichamen - overal tot in het universum. Arjuna werd er bang van en knielde voor Hem. 

De Oorlog was bedoeld om hun om hun zielen te bevrijden van hun materiële lichamen gemaakt van aarde, lucht, water, vuur en ether  (geluid).

Door geboorte na geboorte, krijgen we een nieuw lichaam wanneer het huidige te oud is, de ziel is eeuwig. Wanneer de ziel reïncarneerd in een ander lichaam, wordt het één met de gedachte, de geest en het ego.  

De aarde is de middelste planeet in dit systeem. Er zijn 7 planeten. In deze 7 planeten zijn er hogere en lagere planeten. Het leven is plezieriger op de hogere planeten. Op de lagere planeten is het leven een hel. Maar we moeten nog steeds geboren worden en ziekte, hoge leeftijd en dood doorstaan.  

Jezus, (de zoon van God) en Prabhupada (bevoegd door God) zijn boodschappers van God om tot de mensen te spreken. Ze hadden een heel klein beetje van Krishna's macht in hun ziel.

Caitanya is God zelf. Hij is een reïncarnatie van Krishna. Hij kwam 500 jaar geleden hier op aarde om het geloof en de meest lonende betekenis van Godsaanbidding te versterken: hij gaf ons de Maha Mantra. Het geloof is bedoeld om de mensen dichter bij God te brengen. Uitgaande van de geestestoestand van de mens, heeft ieder mens een geloof dat het beste correspondeert met wat ze zelf kunnen bevatten. Iemand die net met wiskunde begint, kan niet gelijk aan een cursus wiskunde aan de universiteit meedoen. Hij zal bij het begin moeten beginnen: 2+2=4. Dat zelfde geldt voor geloof. Wanneer mensen God beter begrijpen, zullen zij Krishna bewust worden.   

Het doel van het geloof is het dienen van God, om van hem te houden en je bewust te zijn dat hij alles beheerst. Om ons zelf te reinigen - onze ziel- moeten we de Maha Mantra zingen; en de ziel zal worden ontsmet van alles wat het heeft vastgehouden nadat het in duizenden soorten lichamen heeft gezeten: planten, dieren en menselijke lichamen. Het lichaam dat we hebben voldoet aan onze behoeften; als we van eten houden, hebben we het lichaam van een varken; als we graag ons (naakte) lichaam laten zien, zullen we in een boom reïncarneren. Het is geen straf; het is gewoon een manier om in onze behoeftes te voorzien.  

  

Maar eigenlijk zouden we moeten verlangen om terug te gaan naar de Goddelijkheid. Want op deze aarde zijn we als een vis zonder water. Het is niet ons thuis. Ons thuis is op Krishnaloka, bij Hem in de spirituele wereld.

 

                                                    

17. Lezing gehouden door John in Londen op dinsdag 26 juli 2005

"Het is een tijd geleden dat ik iets heb voorgedragen over Prabhupada. Ik wil graag een paar bladzijden lezen uit het boek: Prabhupada : your ever well -wisher  (pagina 158 tot pagina 162)

Prabhupada hield van George Harisson. Prabhupada zei dat George Harisson een grote heilige is. George Harisson zei "ik ben een demoon." Maar een demoon zou dat niet zeggen. Prabhupada gaf aan zijn ring aan George Harisson toen hij overleed. Hij vroeg aan een van zijn toegewijden om zijn ring naar George Harisson te brengen. George Harisson betaalde voor het drukken van het Krsna boek.

Ik ga de introductie voor jullie lezen: woorden

bron:  Krsna, de opperste persoonlijkheid van Godheid.

 

 

18. Lezing door John gegeven op 27 december 2005:

Haribol allemaal! Wat hebben jullie met kerstmis gedaan? Heb je TV gekeken? We moeten niet vergeten dat kerstmis om Jezus gaat.

Dus Jezus kwam en streek neer. Hij bracht liefde in het centrum van waar hij was of hij probeerde dat. Met als gevolg dat hij werd aangevallen en uiteindelijk is geëxicuteerd door degenen die hem benijdde of bang voor hem waren! Maar Jezus sprak nooit ten nadele van de wet: de wet zoals deze in het oude testament staat. Jezus zei: "Nee, ik zal nooit ten nadele van de wet spreken. Ik kom het omhoog houden maar ik voeg er één ding aan toe: Ik zoek naar de liefde welke zij in hun harten hebben."

Zo bracht hij deze bhakti: ritualistisch aspect om te aanbidden in die tijd. Hij was in het gezelschap van wat elite en alle anderen waren met een onbelangrijk aantal. Maar echte Christenen waren samengebracht om met het bhakti proces (het religieuse proces) te beginnen. Voor die zielen die tot het Jodendom behoren om ze er aan te herinneren wat de essentie van hun religie is en natuurlijk, om iedereen en allemaal te betrekken in het proces van liefde, want als zij werkelijk daarvan worden buitengesloten, want als je geen Jood bent wat kun je dan? Bij wijze van spreken. En je moest Jood zijn, je moest geboren zijn binnen het Joodse geloof. Het is een interessante tijd! In die zin dat Jezus opstond tegen alle macht, niet alleen van de kerk maar ook van de Romijnen in die tijd die de staat beheersden. Dus zien we de zo nu en dan de Heer komt of hij stuurt een medewerker of een expansie.  

Sommige aspecten van hemzelf zijn in de Maha va Visnu Purana. Zijn naam is hier genoemd en hij zou de Shakthi Avantar zijn; wat een levende entiteit betekent. Hij is dus niet Visnu maar een levende entiteit net als wij en wij zijn hier met een heel klein stukje van de Heer in onze ziel. Maar hij was hier met de speciale macht om dit werk te doen. Zo van tijd tot tijd, Krishna komt direct zelf of indirect als een expansie van zichzelf om de demonen te verjagen, om religieuse principes te brengen en om de toegewijden te plezieren. En het was Krishna's zaak toen hij hier kwam 5000 jaar geleden. Krishna deed deze drie dingen en op het zelfde moment verliet Hij nooit Vrndavan. Dus het doden van de demonen, Kuruksetra....werd gedaan door heer Vishnou (Visnu) in Krishna. Het brengen van de religieuse principes van dharma werd ook door Visnu gedaan.

Dus als alles uit de hand gaat lopen komt de Heer of iemand die hem vertegenwoordigd. Dat is al eeuwen zo. We mogen ons gelukkig prijzen dat we zo dicht bij en in dezelfde tijd waren als Srila Prabhupada. Hij wordt ook geacht een Shakti Visna Avatar te zijn. De Heer Jezus zei:"Aan hun vruchten zul je ze herkennen." de heer Jezus bracht deze bhakti liefde voor God in een vijandige atmosfeer. En veel mensen vonden hem niet aardig en vermeden hem. Maar toch hebben zo vele duizenden mensen de liefde voor God via het Christelijke proces te geprobeert. Helaas werd al vrij snel de pure boodschap onopgelost. En die mensen die puur van hart en ziel zijn, zullen de waarheid niet snel verdraaien.  

Maar helaas zijn er veel mensen die de gegeven boodschap betwisten en verbuigen. Er gebeurde dus al snel dat het Christendom veel verschillende betekenissen had over de heer Jezus. Vergelijkbaar, toen deer Caitanya kwam, niet zo veel jaar nadat heer Caitanya de wereld had verlaten, waren ook veel verschillende uitspraken en veel hiervan waren onbruikbaar. In die tijd Narraton das Thakur kwam. Hij heeft uiteindelijk de uitspraak doen herleven met Nityananda's vrouw. Hij werd geboren in een koninklijke familie en ook al was hij erg donker en complx, hij ontving liefde van God als jongeman door de zegening van heer Nityananda die aan hem verscheen in een droom en hem vertelde naar de river af te dalen. En hij zwom in die rivier. Hij begreep niet echt wat hij aan het doen was, toen er een prachtige gouden vorm naar hem toe kwam en in hem kroop. Vanaf dat moment was hij beschonken van God. Hij ging niet terug naar huis. Zijn ouders stuurden personeel om naar hem te zoeken, maar hij werd niet gevonden.

Hij rolde op de oevers van de rivier en verkeerde in extase. Naratton vertrok naar Vrndavan en ontmoette zijn guru Lokanatha. Hij merkte op dat er veel verschillen zaten in de bhakti en er waren veel mensen die het verbogen en verdraaiden. Maar goed, ze waren op weg om de grote zielen te verzamelen en ze organiseerden het eerste Gura Purnima festival langs de oevers van de rivier in Cathury. Ze hadden een prachtig festival en Narraton was geinvesteerd. Hij was een zestiende pad van Lord Caintanya's devotie. Hij was super opgeladen met liefde, hij had een kirtan. Hij had een bepaalde stijl van zingen met liefde om bhakti te verspreiden, liefde in de harten van mensen en er waren duizenden Vaisnavas daar. Hij zong zo mooi dat iedereen meer en meer verenigd geinspireerd werd.   

Het Crescendo van de kirtan verscheen: Je kunt je voorstellen dat iedereen uit z'n dak ging! Het was een geweldige ervaring voor Naratton omdat hij zo'n groot toegewijde was en er voor zorgde dat de Heer opnieuw op aarde verscheen. Daarna was er een groot feest en heer Nityananda's ega. Ze bediende iedereen en allemaal accepteerden zij haar als de leider van de Vaisnavaisn. Ze bracht ze allemaal samen en wederom was daar een eendrachtige basis. Tegen de tijd van Bhatisidanta Thakur, splitste alles weer op. Bhaktiveno Thakur vocht er tegen en vocht met  onpersoonlijken en bracht weer een shakti. Hij bracht de pure principes van bhakti. En toe nzei hij: "Op een dag komt er een grote tempelaan deandere kant van de Chalandi. Zodra dit gebeurd zullen de Russen, de Amerikanen en de Engelsen dansen met de Indianen en zingen." Jaya Scidanda, Gaura hari! Die dag kwam inderdaad en het is te danken aan Srila Prabhupada, die de bhakti beweging naar het westen bracht.     

Er waren één of twee Vaisnavas hiervoor. Ze zijn niet in staat geweest een krachtig impact te maken. Prabhupada kwam op het juiste moment. Er wordt gezegd dat Rupaka swami voor hem kwam en tegen hem had gezegd dat het nu de juiste tijd was om te komen. Dus Prabhupada kwam naar het westen en deed daar erg veel moeite voor. En nu zitten we hier met Radha en Krishna achter het gordijn, Jagannatah Baladeva en Subhara, Prabhupada zelf en toegewijden hier, kirtans in de straten, duizenden boeken worden gedistrubeerd over de hele wereld, niet alleen in Londen. Dus deze groete zielen weet je, komen op verschillende tijden, de archarias komen om de diciplinaire successen te vernieuwen. En daarom 2000 jaar geleden, Heer Jezus kwam de liefde voor God vernieuwen in de steriele harten van degenen die een nogal methodisch proces volgden. Want Bhakti is liefde. Natuurlijk zijn er regels en regelementen, maar  het centrum daarvan is is liefde. het heeft geen zin zonder liefde.  

Bhakti betekent toewijding en toegewijde dienst. Dus als ik God dien, dien ik anderen. Ik streef naar liefde. Liefde is de hoofdzaak. Het is net als iedereen die in Oxfordstreet loopt te winkelen. Ze kijken naar mooie meisjes of jongen die ze veel liefde kunnen geven, die ze meer respect kunnen geven....Dus eigenlijk zijn we op zoek naar liefde. Prabhupada heeft ooit gezegd: "er zijn twee dingen die mensen willen: iets om te doen en iemand om van te houden." In Bhakti yoga heb je iets te doen en je hebt iemand om van te houden. Of we nu wel of niet de echtgenoot of echtgenote vinden die we willen, of we hebben die gevonden en wensten dat het niet zo was (gelach), we kunnen er nooit zeker van zijn dat die persoon vinden die ons gelukkig maakt of zoiets. Maar als we het geluk hebben om zo iemand te vinden na zoveel jaren, gaan we misschien een andere kant op of op zijn minst gaat het een andere kant op als het tijd is om te sterven. Dus de ziel zal niet bevredigd zijn tot het iets permanents heeft. 

Krishna is daar; permanent; hij laat ons niet in de steek. Hij kan onzichtbaar zijn, hij kan weg zijn! Wij zijn het niet; we zeggen vaak "waar was God op dat moment?" Maar God is nooit weggegaan! Dat zijn wij altijd! Wij zijn altijd onderweg ergens naar toe, we keren onze rug toe, we zijn ontmoedigd....gaan twijfelen....of gaan een andere kant op....proberen wat anders; we zijn altijd bereidt om te gaan. Ik weet het niet...sommige atheïsten geven God de schuld! Ze geloven niet in God maar geven hem de schuld als het iets ergs gebeurd!!! Ik vind dat erg grappig! Maar niet nieuwe jaar geeft ons nieuwe kansen. Het is een mooie gelegenheid om onze geloften te vernieuwen, om onze slechte gewoontes af te leren, om onze harten wat meer open te stellen, om naar mensen te kijken met liefde in plaats van met kritiek.....gewoon om simpel van hart zijn en te denken: alles wat Krishna heeft geregeld is O.K.; eigenlijk is het perfect! Zelfs de moeilijke tijden zijn perfect, als de dood komt is het perfect, alles wat Krishna doet is perfect! We moeten ons alleen openstellen om het te zien. Wat de plannen van de Heer zijn, wat er om ons heen gebeurd....we zien het niet altijd.

En dat wat we niet kunnen zien, er zijn tijden dat we zeggen "er komt een test"; iedereen wordt getest en soms zijn de tests massaal. soms komen er zulke grote golven dat je maar één ding hoeft te weten en dat is hoe je je moet vasthouden! Je kunt niets anders doen dan je vasthouden met je vingers, nagels en tanden bij wijze van spreken.....dus er zullen kleine tests komen, grote tests en massale tests. Iedereen krijgt ze! Met een massale test is het enige dat je kunt doen er in mee gaan, niet op een paniekerige manier, maar als in een crisis. Als dit gebeurd is er altijd een crisis programma te doen! eerste hulp: je weet wanneer iemand zichzelf schade toebrengt, je moet gewoon weten wat je te doen staat, je kan niet in paniek raken want je moet weten wat je moet doen! Dus het proces: De zegening van diegenen die de Heilige namen chanten; waarom zegenen ze jou? Er zijn zoveel redenen waarom ze jou zegenen! We kunnen uren over praten over de redenen waarom ze jou zegenen. Want de Heilige naam zelf is Citarmani: het is de toegewezene van alle dingen, niet een paar dingen maar alle dingen. Dus bij vasthouden, zelfs als we een kleine of grote toevoeging doen aan de Heilige namen, of als je geen enkele toevoegng doet, toch moeten we leren dat het belangrijk voor ons is dat we bij elke ademhaling die we doen (Jayadeva begint te zingen "every breath you take..." dus elke ademhaling die we doen...., de Heilige naam is net zo belangrijk als iedere ademhaling! Als je niet kunt ademen, zit je in een wanhopige situatie!  Ik weet niet of jullie ooit bijna gestikt zijn in je leven?....Echt stikken zodat je niet kunt ademen...zijn jullie dat? het is verschrikkelijk! Jullie weten niet, wanneer ik mijn volgende ademhaling doe, het is iets verschrikkelijks. Het gebeurde mij een paar maanden geleden. Ik kon niet uitademen, ik kon niet inademen en ik dacht 'dat was het dan.' Uiteindelijk lag ik op de grond en dacht 'hoe lang zal ik bij kennis blijven? Wanneer kan ik weer ademen? Ik was echt aan het spartelen om lucht te krijgen... toen lukte het weer. En dat is essentieel over hoe we zouden moeten denken! het verlangen om te ademen was zo intens,dat zou ook voor het chanten van de Heilige namen zo moeten zijn. Het zou zo intens moeten zijn. Sivarama swami Maharaj zond teksten naar meisjes en jongens met sankirtan(distributie van boeken); het was zo verbazingwekkend! Hij vertelde over chanting en hij zei:"je distrubiteerd een boek en in de tussentijd wacht je op de volgende persoon die deze barmhartigheid in ontvangst wil nemen. Dat kan 5 minuten zijn, dat kan een uur zijn, je zou constant moeten chanten en chanten, stop nooit met chanten, non-stop chanting....zo dat je zult begrijpen wat de sankirtan beweging is! Het zegt wonderbaarlijke dingen, hij moedigt toegewijden aan; als je deze barmharigheid hebt, moet je het uiten! Dat zijn bhakti yogi's; we gaan er op uit om te dristrubiteren, preken of gaan op harinamas. Hij zei Ik was Winniepeck, in de winter, hij zei dat het min 50 was, hij zei dat hij boeken distrubiteerde op straat. Hij zei dat het zo koud was, het was niet te geloven! Hij begon juist te huilen van extase omdat Krishna zo dankbaar is. Hij probeerde deze barmharigheid door te geven aan levende entiteiten. Een jongen zag hem en volgde hem een winkel in. Hij vroeg:"Wat ben je aan het doen?" en Sivarama swami zei: "ik distributeer deze boeken." De jongen zei: "laat mij al je boeken kopen." en twee weken later de jongen had zich geschoren en was toegetreden tot de tempel. Je zou die teksten moeten lezen; ze zijn zo kostbaar! Ik zag ze vandeweek. Ik sprak met Gaurangi die in Noord Carolina is en ze zei: "Pap, ik ga dit jaar boeken distributeren." 

Dus Prabhupada nam heel veel moeite en zijn volgelingen namen heel veel moeite....om te geven wat iedereen zo wanhopig nodig heeft: we hunkeren naar liefde. Jayadeva zingt: "Its only love and that is all; I love you de way I do..." er zijn zoveel liedjes over de liefde geschreven...dat bewijst het, toch? Alle niet toegewijden zingen er over, de hele tijd! Het is gewoon pure liefde. Dus we moeten onszelf gewoon aanpassen. Het proces om ons aan te passen gaat gepaard met een hoop tegenstelling in onszelf. Ook al geloven we, er is altijd tegenstelling. "Oh,dat doe ik niet! Dat bedoelde ik niet zo! Ik heb alleen dat nodig....uiteindelijk (Jayadeva zingt) I did it my way...." (gelach). Is dat niet het antwoord van de materialist? Ik deed wat ik moest doen...Wat doen we dan? seks, drugs en rock-'n-roll !!!  deze dingen hebben een machtige invloed op de levende entiteiten. Niet alleen op het moment dat je die dingen doet of ten tijde van de materiele extase. Maar het feit is dat je een jaar of 30 later tot de ontdekking komt dat je wilt terugspoelen (gelach) Meisjes begrijpen dat niet omdat ze te zuiver zijn, maar je doet iets, je hebt een materiele ervaring, je denkt misschien " Oh, je weet dat het bijna over is, dat is prima, het was erg fijn!" maar het herhaald zich steeds weer en weer en weer... en ik kan je zeggen dat het zich 40 jaar nog steeds herhaald! 

Het gaat naar de bioscoop naast je als je niet oppast. Dus we moeten oppassen! Wat we overwegen is om geluk te hebben of plezier, want deze voorbijgaande plezieren volgen ons, niet alleen ons hele leven, maar al onze levens en dan weer het volgende leven en het volgende leven! Het blijft maar doorgaan. Als je niet krijgt wat je wilde, dan wil je meer dan je had! Het komt weer terug. Want Maya is perfect! Maya Shakti is een extern deel van Krishna. Krishna loopt op shuda stava, op pure spirituele energie. Hij is alle macht. Eén van zijn krachten is de externe kracht; het heeft niets met hem te maken, het gaat over materiele energie. We gaan baden in dat en trekken die kleding aan, en een gedachte, mentaal baden in dat om... we vergeten Hem! En geloven echt: "Ik zou echt gelukkig zijn als ik die auto had, of dat meisje, of die baan!" We geloven dat soort dingen echt! En het zorgt er voor dat we er voor blijven gaan en als we het aan het eind van ons leven niet hebben, dragen we het subtiele lichaam wat een directe blauwdruk van het ontwikkelde lichaam is. Dus alles wat het ontwikkelde lichaam wilde is nu in het subtiele lichaam klaar om mee te reizen naar je volgende geboorte. Dus de dingen uit je vorige leven die je niet leuk vond krijg je teruggeworpen.    

Je ontmoet iemand van wie je hield in je vorige leven en iemand aan wie je een hekel had. En zo gaat het verder....Alles wat nu gebeurd op dit moment of de dingen die binnenkort gaan gebeuren: iemand gaat op je teen staan, iemand houd de deur voor je open, of gooit de deur voor je neus dicht, iemand zegt tegen je "je bent knap, of mooi of dik,..."iets maakt je koud, iets maakt je warm, het is exact uitgewerkt door de materiele energie om je exact te geven wat je verdient, hierover zijn geen misverstanden! Geen onrechtvaardigheid...Ik praat door tot jullie klaar zijn om prasadam te bedienen...dus allemaal veel geluk met het nieuwe jaar; Hare Krsna en laten we de kracht van maya breken. Hoe doe je dat? Gewoon chanten! Maya heeft geen vat op de diensten van de toegewijden en in de Heilige namen van de Heer kan Maya niet doorbreken. Dus chant de Heilige namen: Hare Krsna!

 

 

                              volgende pagina     inhoud