CONCERTEN :

1.Concert door John in Parijs op 4 maart 2001:

Zondag 4 maart 2001:
Het concert stond gepland voor 17.00 uur.
16.00 uur, we kwamen aan bij het Maison de l'Inde om alles klaar te zetten.

Onmiddellijk arriveerden de eerste twee bezoekers. Dat kwam goed uit, we konden wat extra hulp gebruiken en we waren in tijdnood! ; zij waren zeer welkom!
Stoelen werden neergezet, twee tafels: een voor de toegangskaartjes en een voor het uitstallen van CD's, tapes, foto's, boeken...
Iets later arriveerde John. Hij stemde het geluid af, maakte zich klaar.
Ik verwelkomde het publiek; het lukte me namen te noemen bij veel gezichten van mensen die ik de dag tevoren ontmoet had en die via email contact met mij hadden gezocht. Ik wilde een warme show en een warme en opgewekte stemming!
17.00 uur, de show begint.
Op het podium stond een stoel voor John en naast hem een voor mij, waar ik zijn toespraak kon vertalen in het Frans. Ik begon met hem te introduceren bij het publiek dat hem klaarblijkelijk wel kende, maar men moet toch ergens beginnen!!! Daarna vertelde ik over de inhoud van de show.

John begint te zingen.
Vervolgens, enige tijd later, liet hij de aanwezigen zingen. Het was geweldig! Iedereen deed mee! Wat een fantastisch publiek!!!!!!!

John vroeg om een vrijwilliger voor een healingdemonstratie. Een meisje betrad het podium. John nam zijn tamboerijn (dezelfde als waarmee hij speelde op "Celtic Drums") en ging voor haar staan. Hij speelde min of meer intensief en variërend in snelheid om haar vijfde chakra in balans te brengen. De sfeer was subliem!
Plotseling werd een van de lampen opgeblazen !!!!!!! Hij had de meditatie niet kunnen weerstaan !!!!! Iedereen schaterde het uit van het lachen !!!!!!!!

John demonstreerde hoe toegewijden elkaar omhelzen bij wijze van begroeting op een vriendelijke manier. Vervolgens vond er een collectieve meditatie op muziek plaats. Aan de hand van kleuren van bloemen behandelde hij alle chakra's. Iedere chakra correspondeert met een kleur. Natuurlijk vertaalde ik alles wat John zei!

Hij sloot af met het zingen van de Maha Mantra.

John bedankte iedereen voor de geweldige avond ! Na de show werd een diner gegeven.
Daarna had iedereen de mogelijkheid om individueel met John te spreken. Hij nam ruim de tijd om ieders vragen de beantwoorden. Hij was, als altijd, gemakkelijk te benaderen!
Er heerste een vriendelijke en warme atmosfeer! Iedereen sprak met iedereen, sommigen wisselden hun adressen uit. Ze kochten wat tapes, CD's, foto's...
21.00 uur, de avond eindigt! Alles werd ingepakt.
Een van de bezoekers waarmee ik goed overweg kon bood me aan me terug te rijden naar de tempel waar ik de nacht zou doorbrengen. Dit kon ik erg waarderen, het was goed indrukken van de show te delen en uit te wisselen!

Ik hoop dat jullie dit verslag leuk vonden!
 

 

 

 

2 .Festival in het Bloomsbury Theatre in London op 28 oktober 2000 :

London: Er zijn vijf Krishna Consciousness Societies in Londense universiteiten en zij kwamen eind oktober allen bij elkaar voor een groot 'Spiritual Warrior' festival in het Bloomsbury Theatre, net om de hoek bij Euston Station. Het normaal gesproken erg dure theater werd op zeer korte termijn kostenloos ter beschikking gesteld dankzij een annulering op de laatste minuut. Zo'n 250 leden bezochten, vergezeld van vrienden, een gemengde show. Naast tijdens een dergelijk festival gebruikelijke "vaste nummertjes" als een kirtan en een toneelspel was er een door de studenten kunstig samengestelde video te zien met als thema brein/materie/geest, een enerverende rap en had men een professionele dansgroep geregeld die in een speciale choreografie het stuk "Vishnu sahasra-nam" (de duizend namen van Vishnu), waarin de verschillende incarnaties verbeeld werden, ten uitvoer bracht.

John was een van de gasten. Hij speelde Afrikaanse drums en zong spirituele liederen.

 

 

3.Liefdadigheidsconcert in Brentwood op 24 november 2001 :

Sterren uit de seventies in benefietconcert (externe informatiebron)

Op 24 november vond in Brentwoord een liefdadigheidsconcert plaats. Hitparade-toppers Alvin Stardust, the Tremeloes, Dave Dee (zonder Dozy, Beaky, Mick en Titch) en The Rubettes waren verzameld voor een avond van amusement waarvan de opbrengsten bedoeld zijn voor het behoud van een oude heilige plek in Oost-India.

Zo'n duizend popfans kochten toegangskaarten in prijs variërend van £12 tot £15 en bezetten de Walthamstow Assembly Hall. Tussen 20.00 en 23.00 herleefden zij de seventies, dansten en zongen mee met de hits. Dave Dee beet de spits af, gevolgd door the Rubettes, met een gesponsorde drumsolo van John Richardson (alias toegewijde Jayadeva das) waarbij de aanwezigen geld wierpen in emmers die de zaal rond gingen.

Behalve deze inzamelingsactie was er de veiling van een gouden plaat van de Rubettes. The Rubettes begeleiden Alvin Stardust die werd opgevolgd door de hoofdattractie van de avond, The Tremeloes. Na de show verdrongen de fans elkaar in de groene kamer achter het podium om de artiesten te kunnen ontmoeten. Prasadam sandwiches en vegetarische loempia's werden geserveerd, bereid door de toegewijden Derek en Shannon.

De initiatiefnemer van de avond, Jayadeva das: "Dit was een plezierig en succesvol gebeuren. Iedereen heeft zich goed geamuseerd en de opbrengst zal ten goede komen aan het behoud van een zeer speciale plaats voor toekomstige generaties van toegewijden".

Hij legde het belang van de heilige plaats uit: "Heer Caitanya reisde naar de oostkust van India naar de heilige stad Puri, vergezeld van Nityananda Prabhu. Op een gegeven moment brak Nityananda de bamboe sanyasi-staf van Heer Caitanya doormidden en gooide hem in een nabijgelegen rivier protesterend dat God zelf het niet nodig had een staf van zelfverloochening bij zich te dragen. Een honderden jaren geleden geschreven voorspelling vertelt dat het eiland waar deze gebeurtenis zich voltrokken heeft een bron van spirituele kracht voor massa's van toegewijden zou zijn en dat Jaganath hier zou komen wonen.

Een heilige man die op het eiland leeft had kortgeleden een droom van een specifieke boom waaruit Jaganatha gesneden kon worden. Toen ze bij het dorp aankwamen ontdekten de heilige man en zijn gevolg dat deze boom aanbeden werd door de dorpelingen. Hen werd uitgelegd dat de boom honderden jaren geleden geplant was door een volgeling van Heer Caitanya die voorspeld had dat op een dag iemand zou komen en vragen of de boom gebruikt zou kunnen worden om Jaganathabeelden uit te snijden. De dorpelingen hadden generaties lang op deze dag gewacht. Alsof het was ter verdere bevestiging dat deze boom werkelijk voor Jaganatha was, trof men de dag nadat de boom ceremonieel was geveld een gouden cobra erop slapend aan. Het word gezegd dat een gouden cobra wordt aangetroffen in de buurt van een Jaganathaboom die in een droom verschenen is." De verbinding tussen popsterren uit de seventies en een heilige plaats in India mag dan wel vreemd lijken, maar het plan van Caitanya Mahaprabhu voor de wereldwijde verspreiding van de sankirtaanse beweging kan betrekking hebben op iedere man, iedere vrouw en ieder kind, ieder op zijn eigen manier. 

 

Mijn verhaal bij John’s liefdadigheidsconcert op 2 november 2001 te Brentwood Centre - GB:

Tijdens een ontmoeting met John op dinsdag vroeg ik hem of hij nog hulp kon gebruiken voor zijn concert. Hij gaf mij het telefoonnummer van een toegewijde. Ik belde haar op en zij vertelde dat ik vrijdag om 16.30 kon komen om een handje te helpen.

Vrijdag 17.30:

Samen met een vriend arriveerde ik bij het Brentwood centre .We meldden ons bij de receptie met de mededeling dat we kwamen om te helpen. Na enige aarzeling van de receptioniste liet ze ons binnen !

Vijf minuten later zag John me en wuifde met een gulle lach! Het maakte me blij dat John het leuk vond dat ik kwam helpen. Hij was blij dat ik er was.

De cateraar arriveerde en we hielpen het eten uit de wagen te halen.

Er was een groot vegetarisch buffet! We plaatsten alle eten op twee tafels.

18.00:

We kregen een pasje voor onbeperkte toegang. Een toegewijde vroeg of we de drankjes konden serveren aan de artiesten en gasten. Er was cafeïnevrije koffie, cafeïnevrije thee, sinaasappelsap en water.

The Rubettes waren samen met hun gezinnen. Het was goed om te zien dat zij allen John's initiatief steunden !!!!!!

Tegen 19.30 kwam Mark zeggen dat de show ging beginnen we beter naar de zaal konden gaan. Ik ging naar de receptie om mijn gereserveerde toegangskaartje af te halen Wij zaten pal voor het podium! De zaal was haast uitverkocht.

Toen kwam de presentator op. Het concert duurde van 20.00 tot 23.30 met slechts een pauze van vijftien minuten.

John deed zijn "solo drums", samen met zijn broer Ian, zijn zoon Scott en een muzikant die ik niet kende. Ze waren geweldig!!!!!!! De trommels waren bekleed met zwarte (voor Jagannatha), witte (voor Baladeve), gele (voor Subhadra) en rode doeken Ik genoot van de ritmes en de choreografie!!!

Achtereenvolgens speelden Alvin Stardust , Middle of the Road , The New Seekers , Boney M en ........ the Rubettes! The Rubettes sloten de avond af. Zij speelden vier nummer, waaronder Sugar baby love.

Na afloop van het concert kwamen the Rubettes, hun gezinnen en hun vrienden om een hapje te eten en wat te drinken. Wij hielpen mee tot 01.00. Het voelde geweldig om wat dienstbaar en nuttig te kunnen zijn, vooral in deze maand van Damodara!!! Iedereen was erg aardig. Ik gaf John een bord prasadam. Hij had pas om 23.30 gegeten, ik had een bord aan de kant gezet zodat ik er zeker van kon zijn dat er voor hem nog wat over was!!! 

Toen kwam Mark bij ons zitten voor een praatje en Mick kwam gedag zeggen. Op het podium ontmoetten we Alan, waar John zich inmiddels bij hem gevoegd had. Hij was blij dat ik was komen helpen.

Mark zei dat hij ons een lift kon geven naar ons verblijf, maar toen realiseerde hij zich dat hij onbekend was in Shenfield, waar we zouden overnachten. We konden dus maar beter een taxi nemen!

01.10  :

Het was tijd om te vertrekken. We hadden het geluk dat we iemand hadden gevonden die ons een lift kon geven. Hoewel ik een plattegrond hadzijn we een tijdje de weg kwijt geweest!

01.30 : we kwamen aan!

Ik was net zo blij dat ik me dienstbaar had kunnen maken voor John dan dat ik het concert had kunnen bezoeken !

02.00 : we hebben alleen nog maar plezierige beelden in ons hoofd !

 

 

 

 

 

4. Culturele avond in Parijs op 27 februari 2003

Donderdag 26 februari 2003:
Het concert stond gepland voor 18.00 uur.
We kwamen aan in het maison de l'Inde om alles klaar te zetten. 
Enkelen waren al aanwezig, anderen kwamen later.

De aanwezigen hielpen mee stoelen klaar te zetten voor het publiek. Ook werden er twee tafels neergezet: een voor de toegangsbewijzen en een voor de display van CDs, tapes, foto's, boeken... John stelde het geluid af en maakte zich gereed. We wachtten nog even op enkele mensen die vertraging hadden.

Ik verwelkomde de aanwezigen en het lukte me velen met naam te noemen: mensen die ik de dag tevoren ontmoet had en die contact met mij hadden gezocht via brieven of emails. Sommigen waren vrienden van me. Ik wenste een warme show en een opgewekte sfeer!

De avond begint.

Ik zat naast John op het podium om zijn toespraken te vertalen in het Frans.

John legde uit wat hij wilde gaan doen.

Hij leidde een gezamenlijke meditatie met "Chakra Journey" als achtergrondmuziek. Hij vroeg de mensen hun ogen te sluiten en zich te ontspannen. John behandelde alle chakra's door middel van bloemenkleuren. Iedere chakra correspondeert met een kleur. Er lopen 7 chakra's langs de ruggegraat. De eerste, aan de basis van de ruggegraat, correspondeert met de kleur rood. John vroeg de aanwezigen zich een rode roos voor te stellen, diep in te ademen en vervolgens te visualiseren dat hun hele lichaam omgeven wordt door rood. De tweede chakra, een stukje hoger op de ruggegraat, correspondeert met oranje. John vroeg de aanwezigen zich een oranje bloem voor te stellen, diep in te ademen en vervolgens te visualiseren dat hun hele lichaam omgeven wordt door oranje. De derde chakra, ter hoogte van de maag, correspondeert met geel. De vierde chakra, de hartchakra, correspondeert met groen. De vijfde chakra, de keelchakra, correspondeert met blauw. De zesde chakra, het "derde oog", gelegen tussen onze ogen, correspondeert met violet. De zevende chakra, bovenop ons hoofd, correspondeert met indigo. Bij alle genoemde chakra's vroeg John de aanwezigen zich een bloem voor te stellen in de corresponderende kleur, diep in te ademen en dan te visualiseren dat hun hele lichaam gedompeld is in de betreffende kleur. Tenslotte zei John dat men de ogen weer kon openen als men klaar was. Hij vroeg wat men gevoeld had tijdens de meditatie. Het was een aangename ervaring!

Aansluitend zei John een regressie te willen doen met enkele vrijwilligers. De meeste aanwezigen stemden in. Hij vroeg de mensen hun ogen te sluiten en zich te ontspannen. Er volgde een groepssessie op muziek van "Mantra". John maakte geen gebruik van hypnose, omdat hij dit alleen toepast bij Engelssprekenden. De mensen werd gevraagd zich te concentreren op een gebeurtenis uit hun jeugd. Vervolgens moesten zij zich herinneren waar ze op dat moment mee bezig waren, met wie ze waren, waar ze waren... en te proberen deze herinnering te verbinden aan een vorig leven. Het is moeilijk op deze manier resultaten te bereiken, maar het is zeker de moeite van het proberen waard! John zei dat zij die klaar waren hun ogen weer konden openen. Hij vroeg hen wat ze gevoeld hadden tijdens de sessie. Ik vond het aangenaam om te doen! Enkelen hadden zich momenten uit hun jeugd weten te herinneren die ze helemaal vergeten waren!

John vertelde ons het verhaal van een regressiesessie die hij deed bij een jongen in Engeland. "Twee mensen bezochten mijn kliniek, beiden katholiek. Weliswaar niet fundamentalistisch, maar toch op de een of andere manier praktiserend. Zei vroegen me of ik bereid was hun tienerzoon thuis op te zoeken. Hij was erg opgewonden en had niet mee gewild. Toen ik vroeg wat het probleem was, zei men mij dat het jongetje weigerde vlees te eten. "SCHITTEREND !", zei ik, "Geweldig ! Maar wat is dan zijn probleem?" Het bleek dat sinds het kind over gegaan was op vast voedsel, zijn dieet hoofdzakelijk beperkt bleef tot witbrood, Milky-Way en sugar-puffs. Het jongetje had inmiddels het hele traject van psychiaters, psycho-analitici en hypnotiseuten doorlopen, maar zonder resultaat. Ik zei dat ik niet veel hoop had dat ik hem zou kunnen helpen, maar dat ik de jongen graag wilde ontmoeten. Toen ik hem thuis opzocht zei zijn vader nog: "Ik weet niet of het relevant is, maar toen hij twee was vertelde hij dat God hem gezegd had geen vlees te eten". "God ?...", zei ik, "Wow !" Zijn vader vervolgde: "Gelooft u dat ?" In ieder geval vond ik het een boeiend verhaal ! Toen de jongen binnenkwam vroeg ik hem of hij inderdaad verteld had dat hij van God geen vlees mocht eten. "Nee", antwoordde hij. Ik realiseerde me dat het een stomme vraag was. Wie herinnert zich nog wat hij als twee-jarige heeft meegemaakt... Ik verontschuldigde me, terwijl de vader reageerde: "Andrew, dat heb je gezegd, jongen. Dat heb je werkelijk gezegd". Uiteindelijk bracht ik hem onder hypnose terug naar de tijd dat hij twee jaar oud was.  "Ga terug naar de tijd dat je die stem hoorde", zei ik. Toen begon hij te spreken met de onschuld van een klein kind in zijn stem: "Ik lig in mijn bedje. Ik ben in slaap gevallen. Ik kan een stem horen". Zijn vader en moeder zaten op het puntje van hun stoel, zichtbaar nerveus. Ik probeerde hen gerust te stellen. De stem van de jongen veranderde: "Ik zal nu spreken als de man", vervolgde hij. "Andrew, luister wat ik je zeg. Wat mij betreft is het eten van vlees niet acceptabel. Ik wil niet dat je het aan mij offert. Ik laat het echter verder aan jou over, het is jou verantwoording". Ik vroeg naar de herkomst van de stem. "Dat is God". "Kun je hem zien?" "Het is GOD, ik weet dat Hij het is!" Ik had niet gesproken over reïncarnatie, intuïtief voelde ik de situatie aan, waarom dit zo gebeurd was. Ik heb de jongen niet gezegd terug te gaan naar een vorig leven, omdat daar wellicht de oplossing voor zijn probleem te vinden zou zijn. Ik zei alleen: "Je bent nu twee jaar oud. Terwijl ik tot drie tel ga jij drie jaren terug in de tijd". Dit bleek genoeg te zijn om hem terug te brengen naar een eerder leven. "Een, twee, drie.... Kijk nu naar je lichaam". De jongen keek en zei: "Ik heb geen armen". "Wat heb je dan?" "Ik heb vier benen". "Wat ben je", vroeg ik. "Ik ben een schaap !!!" Ik vroeg hem bij zichzelf na te gaan waarom hij in het lichaam van een schaap geïncarneerd was. Zijn gezicht werd bleek en een grote traan rolde over zijn gezicht. "In een eerder leven was ik een man die niet aardig was voor dieren. Nu gaan ze onaardig doen tegen mij". Dit bleek de kern te zijn van de hele kwestie! Snel bracht ik hem terug naar het heden, zodat hij niet het slachthuis moest herbeleven....  

Ik legde uit dat men in principe de keuze heeft veel heerlijke zaken te eten, maar dat men niet perse vlees hoeft te nemen. Andrew had dit als kind uitgelegd als "raak niets aan, want er kan mogelijk vlees in zitten". Hij had niet begrepen dat er voldoende alternatieven zijn. Na deze sessie had hij echter volledig begrip van waarom zijn leven is zoals het is."

John speelde zomaar wat op zijn Djembe voor zijn eigen plezier. Toen vroeg hij of er nog vragen waren. Iemand vroeg hem hoe hij het zingen en toegewijde dienst kon combineren. John legde uit dat je niets uit je leven hoeft op te geven om een oprechte toegewijde te zijn, maar dat Krishna-bewustzijn zelfs een verrijking voor je leven betekent. Met anderen kunnen praten over Krishna maakt John gelukkig. Een ander vroeg hoe John een toegewijde was geworden. Op een dag had iemand bij hem thuis aangebeld. Het bleek zijn buurman te zijn, die hij nog nooit eerder ontmoet had. Rond zijn vorige woning stond namelijk een grote muur, waardoor het zicht naar alle kanten volledig werd ontnomen. De buur had een boek meegebracht over Krishna-bewustzijn en bood dit aan John aan.

John sloot af en bedankte alle aanwezigen.                 

Na afloop gaf hij nog een privé-les Djembe aan het 10-jarig zoontje van een van mijn penvriendinnen. John deed de jongen voor hoe hij de Djembe moest bespelen. De jongen was zo gelukkig, maar erg timide ! Hierna zaten we nog wat bij elkaar en op een gegeven moment nam John zijn gitaar en begon te zingen. Enkele van de aanwezigen zongen mee.

We praatten nog wat na, terwijl we een Indiaas dinner genoten. De sfeer was vriendelijk en warm ! Iedereen sprak met iedereen; enkelen wisselden adressen uit, kochten wat tapes.

23.30 uur eindigde de avond! Alles werd ingepakt.

 

  •  

                              

  •      

     

     

    5. Drum workshop op 7 Juli  2004:

    John heeft acht weken lang ieder woensdag een cursus gegeven aan aan jonge leerlingen op de Bhativedanta Manor in het Noorden van Londen, in het klaslokaal van de Gurukula -basis school- van het klooster. 

     

                   

     

      

    6. Manor jongeren club- schooljaar 2004/2005

     

     

    7. John's optreden in St-Le-Beau op vrijdag 28 oktober 2005:

    16.30 uur: We arriveerden in St Pierre-des- Corps; Phil wachtte ons op op het perron; hij droeg zijn "Rubettes' T shirt zodat we we hem zouden herkennen!! We zeiden elkaar gedag; Dit was de eerste keer  dat ik Phil ontmoette. Hij is een echte clown. Hij maakte constant grapjes! John had een zere keel. Phil had een pot honing en een zak honing snoepjes voor John meegenomen. Phil gaf John een lepel honing, echt leuk!

     

    Phil reed ons naar het hotel zodat we onze bagage kwijt konden. We hebben onze spullen snel in onze kamers gelegd.

     We gingen snel naar de concert ruimte.

    Rond 17.30 uur: In de concert ruimte; John controleerde of hij alles had wat hij nodig heeft: 2 microfoons, een mini disc-speler, een CD speler, 8 djembes. Hij  vroeg om een wit bord zodat hij de woorden van een sankriet liet erop kon schrijven. We zette het aan de rechter zijde van het podium. 

     

    Hij deed de sound checks: hij zong, hij speelde de djembe.   

     

    Hij vroeg me of ik naar het eind van de ruimte wilde lopen om te testen of ik hem duidelijk kon horen. Ik zei hemdat de muziek een beetje te hard was, maar hij vertelde me dat zodra er publiek in de ruimte is, dat juist goed is.  

    Alles was ok, hij was happy.

    19.00 uur: Alles was klaar, we gingen terug naar het hotel. We gingen naar onze kamers om ons voor te bereiden.

     

    20.00 uur: We arriveerden in de ruimte; we lipen door een zijdeur zodat de mensen ons niet zagen (John en ik). We verbleven in een klein kamertje naast de ruimte. John had zijn CD's op een klein tafeltje gelegd. Toen zei ik tegen hem dat we de tafel in de ruimte konden zetten, rechts van het podium. Sommige sponsors waren nog niet komen opdagen. We wachtten, ik was nerveus. Het optreden begon om 21.00 uur.

    Phil begon met een toespraak waarin hij de sponsors bedankten die geld hadden gestoken in dit optreden.

     

    Er waren aardig wat sponsors. toen introduceerde hij John en mij; we kwamen het podium op; mensen klapten. John begon de djembe te spelen ( op een te gekke manier); hij ging er helemaal in op! De mensen genoten er erg van.  

     

    John had het warm!

     

                                              

              Toen introduceerde John zichzelf                                            Ik vertaalde     

                    

                          

    Toen deed John iets interactiefs met de djembes. Hij vroeg 8 mensen op het podium en zei dat hij ze zou leren om de djembe te spelen. Phil's moeder is 85 jaar en zij speelde de djembe!!! Toen kwamen er nog eens 8 mensen aan wie hij het leerde.

    Toen zong John: Gaurangi 108 van het album 'Flo Yoga", let it be me van het album 'Devoted to you"

       

     

    Toen maakte hij een collectieve ontspanning met de Chakra journey van het album "Flo Yoga"    

    Hij werkte aan ieder chakra:            

    "Ik vraag jullie om je de eerste chaka in te beelden als een rode roos bij je voeten: haal dan de energie van de roos naar de eerste chakra, bij je stuitje.Nu is de mooie rode chakra open en de rode lijn cirkelt door je lichaam. Nu komen we bij de 2e chakra welke zich onder je navel bevindt. Stel je een mooie oranje chrysant voor onder je voeten. Het  komt bij je 2e chakra. De blaadjes openen zich mooi en het oranje omcirkelt de rode lijn in je lichaam. Nu komen we bij de 3e chakra. Dit is de zonnevlecht en deze chakra is geel. Nu stel je je een gele narcis voor. De narcis komt via de 3e chakra binnen. de blaadjes buigen mooi naar achter en de gele lijn omcirkelt de oranje lijn in je lichaam. Nu komen we bij de hart chakra en die is groen. Ik wil dat je je een groen blad voor stelt vlak voor je die je hart transformeert in het grootste geschenk dat je hebt. De groene lijn omcirkelt de gele lijn in je lichaam. Nu komen we bij de keel chakra. Probeer je nu een blauwe bloem voor te stellen (maak niet uit welke kleur blauw) van de top van je hoofd recht naar je keel chakra. Je chakra is wijdt open en van binnen kun je een prachtige blauwe bloem zien. ontspan en geniet hiervan. De blauwe lijn omcirkelt de groene lijn in je lichaam. Nu komen we bij het derde oog. Denk rustig terwijl je uit-ademt. Deze gewldige chakra is nu open. Het is de spirituele chakra. Je raakt meer en meer ontspannen. De indigo lijn omcirkelt de blauwe lijn in je lichaam. Nu komen we laatste en grootste chakra. De kleur is voilet, probeer je een voilet kleurige bos bloemen voor te stellen, trek de enegie in de top van hoofd, de chakra gaat open. Nu zijn alle chakra's open. Wanneer je de Heer begrijpt, zeg je een gebed. De voilet lijn omcirkelt de indigo lijn in jelichaam. De voilet chakra reist door je lichaam naar  beneden en naar moeder aarde. Moeder aarde is zo aardig om ons de energie terug te geven. Nu zijn we klaar. Ik wil dat jullie je een bel met liefde voorstellen die je beschermd."

    De meditatie was klaar.

    Toen zong John Gaura Bhakta Vrnda van het album "Flo Yoga"

    Hij maakte 3 groepjes met drie rijen van het publiek en iedere rij moest een ander ritme zingen. Hij zei dat we het record zouden verbreken in het Guiness book of record. Hij kreeg het publiek aan het zingen voor 1 minuut en 45 seconden. 

    toen vertelde John ons het verhaal van een  vrouw die leed aan multiple sclerosis. John genas haar met regressie therapie. Deze vrouw was in één van haar vorige levens een Indiaanse vrouw in Amerika. Een andere stam kwam in haar dorp en verkrachtte haar en vermoorde haar met een pijl in haar maag. Ze kreeg deze regressie 20 jaar geleden, zeleeft nog steeds en is nog steeds genezen.

    Toen zong John een ander lied "Benediction" van het album Spritual Rythym.

     

    Dat was het; dit is het einde van het optreden.

    John vertelde het publiek dat ze zijn CD's kunnen kopen.

    Toen vertelde ik dat ze John ook vragen kunnen stellen of met hem kunnen praten.

    Sommige mensen kwamen met hem praten, ik vertaalde dat; het was een leuke atmosfeer.

    Dat ishet, we hebben 8 maanden op dit moment gewacht!! 

     

    Dank aan Cathy en Phil voor het toesturen van de foto's. Omdat ik op het toneel was kon ik er geen nemen, behalve de eerste!

     

    Ik heb een CD gemaakt met de liedjes welke JOhn die avond heeft gezongen. Als je interesse hebt neem dan alsjeblieft contact met me op via:  site-john-richardson@wanadoo.fr

    De CD kost €10,- plus 1 euro voor verzendkosten. Alle opbrengsten gaan naar John's goede doel.  

     

                                          dcbdcbdcbdcb

    aWanner je Phil's foto's wil zien, klik op deze link:

    : http://rubettes.free.fr/index.php en klik op Concert St Martin 2005

    of kopieer/plak met:

    http://rubettes.free.fr/stmartin28102005.php

     

                      

                                                                   volgende pagina             inhoud